Cape Verde “No stress”

Plons, en de zon is weg! Het is kwart over 6 en binnen een paar minuten pik donker. Ja, we zijn nu echt in de buurt van de evenaar en daar blijven we de komende periode ook. We hebben het naar ons zin in Palmeira. Er is niet veel, maar meer dan genoeg (koud biertje voor een euro). We kunnen het inklaren en de immigratie allemaal op het politie bureau regelen en voor 5 euro hebben we allemaal een visa voor 30 dagen en zijn we welkom op alle eilanden. Met een minibusje gaan we naar Espargos om te pinnen. Je kan hier met CV Escudo’s, maar ook met euro’s betalen. We worden bijna de bus uitgeblazen, niet door de wind maar door de boxen! De boot wordt flink onder handen genomen en we besteden wat extra tijd aan school. Schrijven gaat niet zo makkelijk met windkracht 6.

Vanuit Bahia de Palmeira hebben we 17 mijl heerlijk gezeild richting de zuidkant van het eiland Sal, Santa Maria. Niks gevangen helaas. Dat krijg je als je alleen maar aas en geen haak aan de lijn vast maakt, geen verse vis dus. Van de vis welke op de kade wordt gefileerd kregen we ook niet echt honger…. Santa Maria is echt een toeristen plaats, ook al blijft er genoeg ruimte over voor de Kaapverdianen. De ankerplaats is niet geheel beschut. De boot ligt erg onrustig acht haar anker, maar nadat we een spruit vanaf de ankerketting naar de midden bolder hebben gezet vliegt niet alles meer door de boot. We genieten van het (witte)strand en het heerlijke water, 26 graden! We besluiten nog een dagje te blijven, een dagje surfen. John windsurfen (na 10 jaar), wij golfsurfen met het bodyboard. We kopen wat groente op straat, dit is trouwens ontzettend duur en kopen brood bij de bakker, dit is weer erg goedkoop. De mensen leven op straat en overal zie je mensen zitten en hangen en de tekst ‘No stress’.

18 november om 21.00 uur UTC + 1 uur mogen we een pakketje uit pakken. Helaas kunnen we niet live proosten met de mensen in Rijnsburg, die op dat moment aan het genieten zijn van een heerlijk diner, waar de opbrengst van voor Werkgroep de Ruyter is. Mensen bedankt, Proost!

Zondagnacht zeilen we in 96 mijl naar Ilha de Sao Nicolau. 25 Knopen ruime wind van achteren. De boot speert door het water, de windvaan stuurt, we slapen wat om en om en om half vier laten we ons anker vallen in de ankerbaai van Tarrafal. We genieten van een aankomst biertje en het prachtige uitzicht op het zwarte strand, groene eiland met bergen, kliffen en valleien. De boot zit weer helemaal onder het zout en het fijne sahara zand dus gaan we weer aan de slag. Erg blij zijn we met de dekwaspomp. Met een emmertje met zoet water wordt de boot afgezeemd en weer helemaal fris (minder vies). Als we op zoek zijn naar de Capitainerie (havenmeester) komen we Theo tegen. Een gepensioneerde Nederlandse arts met een Rotterdams accent. Hij is hier 11 jaar geleden gekomen en zijn hart verloren. Bijna 70 en nu hier op vrijwillige basis bezig de mensen op het eiland te helpen en te genieten van zijn pensioen. We gaan op een terrasje zitten en praten over het eiland en de Kaapverdianen. Leuk om met iemand te praten die bij iedereen thuis komt en dus echt weet wat er bij de mensen speelt. Veel punten herkennen we van het werk van Werkgroep de Ruyter in Oekraïene. We weten nu ook dat de hoofdstad van Cape Verde niet Praia op het eiland Santiago is, maar Rotterdam! De helft van de Kaapverdiaanen woont niet op de Cape Verde en een heel groot gedeelte dus in Rotterdam. Familieleden in het buitenland zorgen vaak voor geld voor de lokale bevolking. De mensen hier spreken veelal een paar woorden Nederlands en in de mini supermarkt zijn zelfs frikadellen gespot.

2 antwoorden
  1. Ria
    Ria zegt:

    Hallo Wereldreizigers,
    John ik zit hier met je Moeder naar jullie website te kijken
    zo te horen gaat het goed met jullie.
    We lezen jullie site en vinden het leuk om jullie zo te volgen.
    Lieve groeten vanb Sjaak en Ria

    Beantwoorden
  2. Janny van Klaveren
    Janny van Klaveren zegt:

    Hallo Allemaal,
    Ik volg jullie steeds op de site, ik heb al eeens eerder wat gestuurd,
    maar dat ging niet goed hopelijk nu wel.
    Mooie foto,s leuk om jullie te volgen.
    Nick fijne verjaardag op zee en een hele goede reis naar de Carbieen.
    groetjes Janny v Klaveren

    Beantwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>