Caribbean here we come!

Na Sao Nicolau  zijn we weer een stukje west gevaren, ons plan was om een anker plekje te zoeken bij het onbewoonde eiland Razo maar de wind die valt met vlagen van ruim 35 knopen over het eiland en de deining die werkt zich er ook goed omheen met als gevolg dat er geen enigszins comfortabele ankerplaats te vinden is. We hadden dit ook wel verwacht maar als je het niet probeert dan lukt het zeker niet. Ons plan B was om het gewoon een eilandje verder nog eens te bekijken. Het volgende eiland is Branco en slechts 7 mijl varen maar ook hier is het niet veel beter en we besluiten nog maar een eiland verder te gaan. Het is net of je een beetje met je ziel onder je arm loopt en geen plekje kan vinden….. Het Eiland Santa Luzia (Cape Verde) is wat groter en geeft veel meer beschutting en daar vinden we een heerlijk beschutte ankerbaai waar zowaar nog 3 jachten ten anker liggen.

 

Dit eiland is ook onbewoond, in de pilot staat dat vissers er soms kamperen en we zien dan ook een heel kampement staan en gaan daar een kijkje nemen. De vissers helpen ons direct door de branding als we aankomen en dragen onze bijboot het strand op en leggen hem keurig tussen hun eigen kleurrijke houten visboten die voorzien zijn van een gaffeltuig. De vissers hebben een soort bunkertjes gebouwd van stenen die wat beschutting geven tegen de wind en slapen daar gewoon in de open lucht. Her en der staat een pannetje op het vuur en verder is er niks niks niks, ongelofelijk hoe die mensen leven en moeten werken om te overleven. Terug aan boord is het wel een vreemd idee, wij op ons luxe scheepje met lekker eten, een koud biertje en  heerlijke bedden terwijl er 500 meter verderop bijna 100 man op de grond liggen te slapen onder een kleedje.

 

Drie dagen geleden zijn we doorgevaren naar Mindelo op het eiland Sao Vicente. Mindelo is weer heel wat anders, een flink stadje waar je dan ook eigenlijk alles weer kan vinden. De jachthaven is hier de laatste jaren geheel vernieuwd en is van alle gemakken voorzien en het is hier prima om voor te bereiden op de grote oversteek van de Atlantic. De laatste dagen hebben we de was gedaan, de boot geordend, alle tuigage en techniek gecontroleerd, gas water en diesel gebunkerd en de laatste boodschappen gedaan. De wind en weer verwachtingen zien er goed uit voor de komende dagen, kortom het is tijd om te vertrekken.

 

Morgen eerst nog even uitklaren en dan rond de middag maken we los voor een oversteek van 2100 mijl naar Rodney Bay in St Lucia. We proberen tijdens de oversteek met enige regelmaat onze voortgang en avonturen (of verveling) met jullie te delen door wat op het blog te plaatsen. We zijn er klaar voor en hebben er vreselijk veel zin in. Caribbean Here We Come!

 

8 antwoorden
  1. Opa Gerard
    Opa Gerard zegt:

    Hallo John, Debby, Nick en Luuk,

    Nou daar gaat íe dan. De grootste oversteek tot nu toe voor jullie als ik het juist heb.

    Wij wensen jullie een hele goede reis en een behouden aankomst in het Caribisch gebied.

    Wij varen in gedachten met jullie mee.

    Voor Nick een dikke knuffel van Opa Gerard en Oma Ella, Debby een dikke zoen en John een dreun op de schouder.

    Oma Ella en Opa Gerard

    Beantwoorden
  2. Paul Smit
    Paul Smit zegt:

    Hoi luitjes, geweldig dat jullie nu aan de grote oversteek gaan beginnen, moet een geweldige ervaring zijn en een vreemd gevoel dat je de komende weken even geen land zult gaan zien. Natuurlijk hebben we er allemaal veel over gelezen maar je weet natuurlijk pas echt hoe het is als je het zelf
    gedaan hebt. Hele fijne reis zal aan jullie denken en fair winds.
    Paul

    Beantwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>