Sleep generator

Update – We liggen nog in de haven

Gisteren avond kregen we een berichtje van de Friends. Ze komen vandaag samen met de Laissez Faire naar Mindelo. Straks dus eerst nog even een koud biertje drinken! En de kids leker even spelen met hun Nederlandse en Belgische vrienden. Ook kregen we mail van Ampair, de leverancier van onze sleepgenerator. We hebben net aan de hand van een foto een reparatie uitgevoerd en hopelijk maakt hij nu minder lawaai. Wordt vervolgd.

Graag zou ik het mailtje van John nog even aan willen vullen. Zijn quote ‘alles is hier te vinden’ klopt alleen waar kan je het vinden? Vooral in de ochtend is het druk op straat vrouwen lopen met teilen met ‘waar’ op hun hoofd over straat en overal op de stoep zitten mensen te handelen. Via groentemarkt naar de fruitmarkt van de groothandel naar de mini supermarkt en dan nog van de chinees naar de bakker. Veel winkels zitten echt verstopt, je moet echt goed naar binnen kijken om te zien wat ze er verkopen. De Boomerang is weer vol en klaar voor vertrek. Nu eerst een koud biertje!

—–
At 11/29/2011 2:20 PM (utc) our position was 16°53.00’N 024°59.00’W

Caribbean here we come!

Na Sao Nicolau  zijn we weer een stukje west gevaren, ons plan was om een anker plekje te zoeken bij het onbewoonde eiland Razo maar de wind die valt met vlagen van ruim 35 knopen over het eiland en de deining die werkt zich er ook goed omheen met als gevolg dat er geen enigszins comfortabele ankerplaats te vinden is. We hadden dit ook wel verwacht maar als je het niet probeert dan lukt het zeker niet. Ons plan B was om het gewoon een eilandje verder nog eens te bekijken. Het volgende eiland is Branco en slechts 7 mijl varen maar ook hier is het niet veel beter en we besluiten nog maar een eiland verder te gaan. Het is net of je een beetje met je ziel onder je arm loopt en geen plekje kan vinden….. Het Eiland Santa Luzia (Cape Verde) is wat groter en geeft veel meer beschutting en daar vinden we een heerlijk beschutte ankerbaai waar zowaar nog 3 jachten ten anker liggen.

 

Dit eiland is ook onbewoond, in de pilot staat dat vissers er soms kamperen en we zien dan ook een heel kampement staan en gaan daar een kijkje nemen. De vissers helpen ons direct door de branding als we aankomen en dragen onze bijboot het strand op en leggen hem keurig tussen hun eigen kleurrijke houten visboten die voorzien zijn van een gaffeltuig. De vissers hebben een soort bunkertjes gebouwd van stenen die wat beschutting geven tegen de wind en slapen daar gewoon in de open lucht. Her en der staat een pannetje op het vuur en verder is er niks niks niks, ongelofelijk hoe die mensen leven en moeten werken om te overleven. Terug aan boord is het wel een vreemd idee, wij op ons luxe scheepje met lekker eten, een koud biertje en  heerlijke bedden terwijl er 500 meter verderop bijna 100 man op de grond liggen te slapen onder een kleedje.

 

Drie dagen geleden zijn we doorgevaren naar Mindelo op het eiland Sao Vicente. Mindelo is weer heel wat anders, een flink stadje waar je dan ook eigenlijk alles weer kan vinden. De jachthaven is hier de laatste jaren geheel vernieuwd en is van alle gemakken voorzien en het is hier prima om voor te bereiden op de grote oversteek van de Atlantic. De laatste dagen hebben we de was gedaan, de boot geordend, alle tuigage en techniek gecontroleerd, gas water en diesel gebunkerd en de laatste boodschappen gedaan. De wind en weer verwachtingen zien er goed uit voor de komende dagen, kortom het is tijd om te vertrekken.

 

Morgen eerst nog even uitklaren en dan rond de middag maken we los voor een oversteek van 2100 mijl naar Rodney Bay in St Lucia. We proberen tijdens de oversteek met enige regelmaat onze voortgang en avonturen (of verveling) met jullie te delen door wat op het blog te plaatsen. We zijn er klaar voor en hebben er vreselijk veel zin in. Caribbean Here We Come!

 

Cape Verde “No stress”

Plons, en de zon is weg! Het is kwart over 6 en binnen een paar minuten pik donker. Ja, we zijn nu echt in de buurt van de evenaar en daar blijven we de komende periode ook. We hebben het naar ons zin in Palmeira. Er is niet veel, maar meer dan genoeg (koud biertje voor een euro). We kunnen het inklaren en de immigratie allemaal op het politie bureau regelen en voor 5 euro hebben we allemaal een visa voor 30 dagen en zijn we welkom op alle eilanden. Met een minibusje gaan we naar Espargos om te pinnen. Je kan hier met CV Escudo’s, maar ook met euro’s betalen. We worden bijna de bus uitgeblazen, niet door de wind maar door de boxen! De boot wordt flink onder handen genomen en we besteden wat extra tijd aan school. Schrijven gaat niet zo makkelijk met windkracht 6.

Vanuit Bahia de Palmeira hebben we 17 mijl heerlijk gezeild richting de zuidkant van het eiland Sal, Santa Maria. Niks gevangen helaas. Dat krijg je als je alleen maar aas en geen haak aan de lijn vast maakt, geen verse vis dus. Van de vis welke op de kade wordt gefileerd kregen we ook niet echt honger…. Santa Maria is echt een toeristen plaats, ook al blijft er genoeg ruimte over voor de Kaapverdianen. De ankerplaats is niet geheel beschut. De boot ligt erg onrustig acht haar anker, maar nadat we een spruit vanaf de ankerketting naar de midden bolder hebben gezet vliegt niet alles meer door de boot. We genieten van het (witte)strand en het heerlijke water, 26 graden! We besluiten nog een dagje te blijven, een dagje surfen. John windsurfen (na 10 jaar), wij golfsurfen met het bodyboard. We kopen wat groente op straat, dit is trouwens ontzettend duur en kopen brood bij de bakker, dit is weer erg goedkoop. De mensen leven op straat en overal zie je mensen zitten en hangen en de tekst ‘No stress’.

18 november om 21.00 uur UTC + 1 uur mogen we een pakketje uit pakken. Helaas kunnen we niet live proosten met de mensen in Rijnsburg, die op dat moment aan het genieten zijn van een heerlijk diner, waar de opbrengst van voor Werkgroep de Ruyter is. Mensen bedankt, Proost!

Zondagnacht zeilen we in 96 mijl naar Ilha de Sao Nicolau. 25 Knopen ruime wind van achteren. De boot speert door het water, de windvaan stuurt, we slapen wat om en om en om half vier laten we ons anker vallen in de ankerbaai van Tarrafal. We genieten van een aankomst biertje en het prachtige uitzicht op het zwarte strand, groene eiland met bergen, kliffen en valleien. De boot zit weer helemaal onder het zout en het fijne sahara zand dus gaan we weer aan de slag. Erg blij zijn we met de dekwaspomp. Met een emmertje met zoet water wordt de boot afgezeemd en weer helemaal fris (minder vies). Als we op zoek zijn naar de Capitainerie (havenmeester) komen we Theo tegen. Een gepensioneerde Nederlandse arts met een Rotterdams accent. Hij is hier 11 jaar geleden gekomen en zijn hart verloren. Bijna 70 en nu hier op vrijwillige basis bezig de mensen op het eiland te helpen en te genieten van zijn pensioen. We gaan op een terrasje zitten en praten over het eiland en de Kaapverdianen. Leuk om met iemand te praten die bij iedereen thuis komt en dus echt weet wat er bij de mensen speelt. Veel punten herkennen we van het werk van Werkgroep de Ruyter in Oekraïene. We weten nu ook dat de hoofdstad van Cape Verde niet Praia op het eiland Santiago is, maar Rotterdam! De helft van de Kaapverdiaanen woont niet op de Cape Verde en een heel groot gedeelte dus in Rotterdam. Familieleden in het buitenland zorgen vaak voor geld voor de lokale bevolking. De mensen hier spreken veelal een paar woorden Nederlands en in de mini supermarkt zijn zelfs frikadellen gespot.

We liggen weer achter ons anker!

De laatste 30 uur hebben we heerlijke wind gehad! Zondagavond stak de wind weer op en al snel was het windkracht 5 a 6. De golven werden snel groter maar de boot liet zich er door de hydrovane heerlijk overheen sturen. Na de windstille dagen was het weer echt genieten van het oceaan zeilen. Prachtig hoe de boot zich over die oceaan voort bewoog en met gemiddeld 7 knopen, recht op het eindpunt af. De jongens hebben het ontzettend goed gedaan, geen verveling of wanneer zijn we er al…..trots!

Gisteravond rond een uur of 12 naderen we het eiland en na een voorzichtige en toch wel wat spannende aanloop (het was behoorlijk donker en echt goed in kaart gebracht is dit gebied niet) hebben we om 2 uur na exact 900 mijl ons anker laten vallen in Bahia de Palmeira op Ilha do Sal. Uiteraard eerst een aankomst borrel genomen en daarna snel naar bed. Wat is het lekker om na een week wachtlopen en niet langer dan 3,5 uur slaap achter elkaar weer eens 7 uur in je bed te liggen en dan ook nog samen.

Vanmorgen de boot opgeruimd en schoongemaakt en nu op naar het vliegveldje en de poltie om in te gaan klaren, we zijn benieuwd wat we hier op het eiland aan gaan treffen.

—–
At 11/14/2011 4:49 PM (utc) our position was 17°06.00'N 022°16.00'W

5 Dagen onderweg, training gennaker zetten

Afgelopen nacht was er geen wind. Tegen de ochtend kwam de wind binnen een kwartiertje terug, van 1,2 knopen naar een mooie 10 knopen. De voorspellingen waren dat de wind aan zou trekken in de loop van de dag tot windkracht 5 dus eerst grootzeil met 1 rif gezet en gennaker gehesen. De wind trok aan met continu 17 á 18 knopen. De boot werd door het water gesleept en 'liep' heerlijk, maar wetende dat hij verder aan zou trekken de gennaker laten zakken en de genua gezet. Al snel kakte de wind in elkaar….. om na anderhalf uur uur terug te komen. Zo is het dus de hele dag door gegaan.

We zijn dus nu een stuk handiger en sneller geworden in het zetten en weghalen van de gennaker. Dat beloofd wat voor de Grevelingen cup winterwedstrijden, als we over 3 jaar terug zijn. Nu is het bijna 18.00 en varen we op de motor…
Positie: 19.23N – 21.53W

—–
At 11/13/2011 5:32 PM (utc) our position was 19°25.00'N 021°53.00'W

560 mijl op het log, nog 290 mijl tot Ilha do Sal!

Alweer 4 dagen onderweg. Wij hebben heerlijk gezeild afgelopen dagen tot 12 uur vanmiddag, toen viel de wind helemaal weg. Maar nu met de motor aan, lekker warm water. De mannen hebben alle die een knip- en douchebeurt gekregen op het achterdek, moet ook gebeuren!

Gisteren hebben we voor het eerst op zee contact gehad met een andere boot via de SSB radio. Het werkt! Erg leuk om even te bij te kletsen met de bemanning van de Zsa Zsa. Aan het einde van het gesprek werden we getrakteerd om dolfijnen! Heel veel dolfijnen en ook veel moeders met hun jong naast hun zijde.

We hebben gisteren onze Ampair Aquair 100 sleepgenerator helaas binnen moeten halen. Hij begon steeds meer herrie te maken. Het kunnen de lagers zijn of iets in de bedrading. Schiet in ieder geval niet op, want hij heeft afgelopen winter al in Engeland door gebracht om het 'weerstand probleem' op te lossen. Hopelijk krijgen we van de producent snel reactie op onze email.

Positie: 20.56N – 20.28W

—–
At 11/11/2011 6:15 PM (utc) our position was 22°10.00'N 019°05.00'W

Casual friday – nog 460 mijl te gaan.

Bergen water glijden onder ons door de maan is nog bijna vol. Dolfijnen komen naast de boot en geven een showtje weg! Bijna een dolfijn op het voordek.
Het is 4.00 uur en we zijn nu 360 mijl onderweg. Iedereen begint een beetje in z'n ritme te komen. Luuk heeft tot nu toe iedere nacht een uurtje wacht meegelopen en vindt het super gezellig en met een koekje en een dekentje erbij, denk ik dat hij er morgen weer zit. We zien veel scheepvaart op de AIS.
Afgelopen 24 uur hebben we goede wind gehad, we kruisen het track af, zodat het aan boord comfortabel blijft. Volgens het weerbericht moet de wind straks afnemen, helaas. Via de SSB proberen we weerkaarten binnen te krijgen, maar hier ga ik straks maar weer mee verder…..het resultaat laat te wensen over.
Nick heeft nog een rekentoets gemaakt en morgen beginnen we met een nieuwe blok van het Leeshuis. De letter l, uu en ei staan voor straks op het programma en later nog kinderdisco. Het gaat hier dus allemaal z'n gangetje!
Groet, Debby
Verzonden via SSB Positie 22.37N – 17.44W

—–
At 11/11/2011 4:14 AM (utc) our position was 22°37.00'N 017°14.00'W

Na ruim 24 uur, 130 mijl verder en een goud dorade voor het diner.

Het eerste stuk hebben we op de motor gevaren. Toch maar in de schemering de gennaker gehesen, maar voor het mooie is er net te weinig wind. Ach we zijn alweer ruim 130 mijl de goed kant aan het opgaan, dus we klagen niet. Ondertussen hebben we via mail contact gehad met 'Friends' en 'ZsaZsa'. De Friends is nog in Tenerife en de ZsaZsa is gisteren vertrokken vanuit Lanzarote richting Gambia. We proberen straks om met de SSB radio contact te krijgen, zodat we even bij kunnen kletsen. Zoals het er nu uitziet zien we elkaar in Mindelo (Kaap Verdische eilanden)eind november begin december.

Nick heeft ook een mooie Mahi Mahi van 60 cm gevangen(dolfijnvis/goud dorade), dus we hoeven de vleesvoorraad niet aan te spreken.

Positie: 26.01.64N – 017.00.55W
Verzonden via SSB

Vertrek richting Cape Verde

Na drie weken Gran Canaria is het tijd om weer te gaan varen, over een uurtje vertrekken we richting de Cape Verde.

 

Toen we hier aankwamen vroegen we ons hardop af; wat moeten we hier nou drie weken doen… maar we kregen het steeds beter naar ons zin en hebben hier een heerlijke tijd gehad! We hebben veel gezellig bezoek gehad en de laatste weken zijn we enorm verwend door de opa en oma’s. Dagjes vissen, uit eten, spullen uit Nederland, cadeautjes en ook nog aanvullende vismaterialen gekregen, kortom het kon niet op en het was erg gezellig weer paar dagen met elkaar door te brengen. Ook hebben we veel gezelligheid gehad met andere vertrekkers die hier lagen en die zullen we de komende maanden her en der wel weer tegen komen.

 

Nu lokt de zee en het avontuur weer. Het eerste traject naar de Cape Verde is ongeveer 800 mijl varen en we hopen dat in een dag of 6 te doen. We varen eerst naar het eiland Sal, bezoeken dan een paar kleine eilandjes en tot slot gaan we naar Mindelo waar we nog wat vers eten hopen te kunnen krijgen en vandaaruit maken we dan de grote oversteek (2100 mijl) naar de Caribean.

 

Nu eerst nog een paar bommetjes maken in het zwembad en dan gaan de trossen los.