Op naar Afrika, eindelijk weer eens zeilen!

Het is net 4 uur geweest. De maan is niet meer vol, maar geeft ons veel licht. Voor het eerst deze reis zit ik in alleen m'n zeilbroek (tegen het vocht) en een dunne trui tijdens een nachtwacht buiten, genieten.

Het was fijn om familie en vrienden om ons heen te hebben en hebben genoten van de Algarve, maar het geeft ons ook een goed gevoel om weer verder te gaan met onze reis. Gisteren hebben we Gabry's tweede verjaardag gevierd, compleet met gebak en partijtje in het zwembad. Nadat Jan Willen, Nathalie en Gabry rond 14.00 uur vertrokken richting het vliegveld van Sevilla, hebben wij de laatste weerberichten opgehaald en de boot klaargemaakt voor vertrek. We hebben gepland om 2 nachten door te varen en zo waarschijnlijk met daglicht aan te komen in Marokko.

Ik ga nog even buiten kijken, loggen en dan mag John deze wacht van me overnemen!

Marion Gefeliciteerd!

Positie: 36.10.10 N – 08.15.23 W
Verzonden via SSB

(no subject)

Het is heerlijk weer, super gezellig met Bert, Nathalie en Gabry aan boord. Maar dan wordt je om 5 uur s' nachts wakker en ligt niet John naast mij (Debby), maar Bert en Nick. Nathalie was Bert kwijt en vond hem uiteindelijk bij mij en John in Nick z'n bed……kortom de volgende ochtend had de meester een kater, maar was wel een karaoke ervaring rijker. Nadat de biervoorraad weer is aangevuld en de gasflessen 40 kilometer verderop zijn gevuld gaan we naar Lagos. We gaan opzoek naar een eettentje waar we zes jaar geleden ook samen hebben gegeten, na een hele zoektocht.
Vorig week konden wij het zo vinden, maar naar heel wat straatjes en steegjes hebben we het maar opgegeven en aangeschoven in een ander restaurant. Een goede reden om weer eens terug te komen. Lekker even zwemmen in het havenzwembad en rond de middag richting Portimao. Helaas erg veel swell vandaag. Dit hebben we al gelezen in de navtex, nog nooit eerder gezien, dus beschuiten weer de beschutte baai van Alvor op te zoeken. We liggen weer als een huis!

Het is bijna stil in de boot, Bert, Nick en Luuk Slapen en Gabry ligt in haar bedje te luisteren naar John z'n gitaarspel en Nathalie's zangkunsten. Wat is het leven toch mooi!

Gedumpt…..

Renee is eruit. Na 2 weken lang vragen aan haar moeder waarom Nick zo nodig op wereldreis moet is te moeilijk. Het hartje dat voor Nick gemaakt was wordt in de la gesmeten. Renee; Ik wordt wel op iemand anders verliefd!

Heerlijk genieten in de Algarve.

De tijd vliegt voorbij. We vieren de derde verjaardagen van Jasper(Friends) en de volgende dag van Mare (The Run), eten buiten de deur, doen boodschappen, school, vissen, liggen bij het zwembad, gaan naar de markt en ga zo maar door, kortom erg ontspannen! Ella en Gerard hebben het reuze naar hun zin samen gaan we naar Ferrugado en later die week  zeilen we naar Alvor. Een mooie beschutte lagune.

Het begint bij ons weer te kriebelen, heerlijk is het hier, maar het avontuur lonkt. We besluiten niet naar Madera te gaan en de koers nu te richten op Marokko. Een nieuwe cultuur, woestijn, kruiden en medina’s. Volgende week komen Jan Willem (Bert), Nathalie en Gabry nog een paar dagen langs en dan willen we weer verder gaan.

JP belde van de week dat hij in de buurt was, Lagos, samen met Claudia, Stefan, Els en de kids. Nick en Luuk zijn met Opa en Oma met de bus vanuit Alvor meegegaan naar Praia da Rocha, met een rugzak met huiswerk mee en wij zijn 3 mijl naar Lagos gevaren. Een super leuke dag en avond hebben we gehad met z’n allen, met de nodige Corona’s, witte wijn, gamba’s, kokkels en zeebaars!

Boomerang school – Verkeersles


Naast lezen, schrijven, rekenen, muziek, natuniek en tehatex hebben we op de Boomerang school ook het vak Verkeer. Natuurlijk wordt er aandacht besteed aan zebrapaden en dat rechts voorrang heeft, maar vandaag stond een reddingsvest training op het programma.

We hebben eraan gedacht dit eerder te doen, maar de omstandigheden waren niet altijd optimaal, veel te koud water. Hier in Portimao is het water 24 graden en dus geschikt verklaard. Nick heeft z’n C diploma en Luuk z’n pre spadje certificaat (half A diploma), maar zwemt nu zonder bandjes of kurken het zwembad over (10 meter). Beiden dragen vaak een opblaasbaar zwemvest, zit lekker en heeft een goed harnas, zodat de lifeline goed kan worden aangehaakt met zwaar weer.

Maar wat gebeurd er nu als je in het water valt? Oma Ella heeft al een demonstratie gegeven, maar had geen zwemvest aan. Meester John geeft duidelijk instructie en springt dan in het water. De jongens zijn onder de indruk van het geluid en dat er uit zo’n klein zwemvest zo’n grote band kan komen. Het drijven, opblazen, bijblazen en fluiten komt aanbod. De les wordt afgesloten met bommetje in het water!

Klussen, bunkeren en stappen in Lagos.

We halen de hut van Luuk helemaal leeg, zodat we goed bij de watermaker kunnen komen. Artur van Sopramar komt een dag later, maar wij hebben nog genoeg klusjes te doen. Ik ga met onze Volkswagen naar de Lidl. Dit is echt nodig, want met liggelden van € 57,- euro per nacht moeten we toch ergens op bezuinigen. We gaan Lagos in en eten op een dakterras met zicht over het stadje. We nemen het er nog even van dat de kids bij opa en oma zijn en zoeken nog een kroeg op. De volgende ochtend blijkt Sangria en bier niet z’n goede combi te zijn.

Artur is er vandaag (donderdag) wel! Om 9 uur komt hij aan boord en heeft al snel een conclusie getrokken. De installatie zit er prima in, alles werkt, dus dan moeten het wel de membranen zijn.  We hebben Rob Wink (de Nederlandse dealer) nog even aan de telefoon en hij bevestigd dat dit inderdaad een goede conclusie is. Waarschijnlijk is het apparaat geconserveerd met kraanwater (door de vorige eigenaar). In dit water zit een heel klein beetje chloor en daar kunnen de membranen niet tegen. We kunnen ze laten reinigen in Italië, maar besluiten nieuwe te kopen en de oude mee te geven aan Ella en Gerard.

De kids en Ella en Gerard komen aanlopen. Een heerlijk weerzien! We maken los en zeilen langs de rotsen en kliffen van Lagos. We ankeren en met het bijbootje varen door dit prachtige gebied. Op het strandje zwemmen en drinken we nog wat. Erg leuk om dit met z’n zessen te kunnen doen. We zeilen verder naar Portimao en besluiten in de ankerbaai te aan liggen. Dit scheelt erg veel geld en  het uitzicht is prachtig.

De pakken school weer op en Nick leer z’n eerste woord lezen. Huis. Ook begint hij nu met schrijven, hij vindt het super leuk. Luuk maakt de werkjes van Juf Marjo en doet er z’n best. Van Kimi krijgen we nog een email en een foto van een getrouwde Juf Gerdi, super leuk!

 

Zeilend met z’n tweeën naar de Algarve.

Via Ella en Gerard krijgen de groeten van iedereen, er zijn zoveel mensen van wie ze de groeten moeten doen dat ze het niet meer weten. Helaas hebben ze ook minder leuk nieuws; een goede bekende heeft een paar dagen geleden zelfmoord gepleegd . We zijn met stomheid geslagen, we leven intens mee met z’n vrouw, twee dochters, familie en vrienden die hij achterlaat. We bellen en smsen nog even met een paar vrienden.

Het is vandaag alweer zondag. De dagen schieten voorbij. Nick en Luuk rijden met Opa Gerard en Oma Ella mee naar Portimao. Ze worden heerlijk verwend: pizza, kauwgom, strand, zwembad en ga zo maar door. Wij zeilen via Sines naar Lagos. Een heerlijke zeiltrip. We genieten van de rust aan boord en stoppen veel tijd in de zeiltrim van de boot, ook hebben we tijd om na te denken en te bezinnen.

We hadden verwacht (zoals onze ervaring 6 jaar geleden) dat we met een genua en de Portugese noorden wind comfortabel voor de wind op ons doel af zouden kunnen zeilen. De wind liet het soms afweten en met een oceaandeining rolt de boot over de golven en is de snelheid te laag, niet comfortabel dus. We leren ons schip opnieuw kennen. Een nieuwe gennaker, kotterzeil, bakstagen. We passen de bulletalie aan, want na een klapgijp blijkt deze toch niet goed te staan. We laten ons anker vallen in Sines en eten nog in de kuip, met zicht op de haven.

We kunnen goed merken dat we al een heel stuk onderweg zijn. Rond half negen is het binnen een kwartier donker en om kwart over zes komt het zonnetje op, wat inhoud dat het om 6 uur nog pikke donker is. Van Sines naar Lagos is het nog 75 mijl varen. Een lange dag. We zeilen heerlijk en proberen weer een aantal variaties op de zeilvoering uit. En dan eindelijk dolfijnen!!!!!   We hadden de hoop al bijna opgegeven, andere boten hadden al bijna dagelijks dolfijnen gezien.

Vanuit de verte zagen we ze al aan komen zwemmen, overal waar we kijken dolfijnen. Wat jammer dat de jongens nu niet zijn. We filmen , maken foto’s maar vooral genieten we en kijken we met een grote glimlach.

Het grootzeil halen we eraf en met een puntje genua varen we met windkracht 7 rondom Cabo Sao Vincente, het westelijkste puntje van Europa. We stellen de hydrovane in en we moeten heel wat overspattend water ontwijken, maar genieten in de kuip van een Griekse salade.  Om 20.00 uur meren we af in Lagos. Heerlijk om hier weer te zijn. Morgen komen ze van Sopramar naar onze watermaker kijken.

 

 

 

Steigerborrel in Oeiras.

De één plukt mosselen, dan ander haalt een ham en uit nog een andere boot komt de wijn, bier en een meloen. Dan heb je toch wel alle ingrediënten voor een steigerborrel.

Ella en Gerard zijn vandaag in Oeiras aangekomen en hebben laten zien dat ze het steigerborrelen nog niet verleerd zijn. Samen met de “Friends”, “Blue’s” en “The Run” een heerlijke middag gehad. Morgen gaan wij weer verder richting het zuiden!

Portugese Noord gezocht. Haat/ liefde verhouding Gennaker eindigd positief!

In Figueira da Foz beginnen we de ochtend met hardlopen. Een heerlijke manier om de dag te beginnen en wat van de omgeving te zien. De boulevard is weinig speciaal, maar aan het einde van de baai sla ik rechts af en kom in de straatjes achter de boulevard. Smalle steegjes, betegelde huisjes en heel veel oude (kromme) vrouwtjes. Kleine souterrains zijn omgebouwd tot 17″ winkeltjes. De één verkoopt fruit, de ander groenten en weer een stukje verderop worden er plastic bakjes verkocht. Het hardlopen lijdt hier wel een beetje onder, maar ik wil toch echt naar binnen gluren…. Er staan een hoop verwaarloosde gebouwen tussen. Tegenover de haven is een grote overdekte markt. Ik snuif nog even de geur van vers brood, groente, vis en verlepte bloemen op. We maken los en varen in de middag verder naar Nazare.

In de Gribfiles staat voor vandaag 15 knopen NW wind. Omdat in Portugal de wind later op de dag altijd wat aantrekt zijn we expres later vertrokken om hier gebruik van te maken. Buiten komt de windmeter niet boven de 5 knopen uit. We starten de motor en varen richting het zuiden. De zon komt te voorschijn en na ruim 5 uur laten we het anker (en John z’n zonnebril) vallen in de baai bij Nazare. Na een verfrissende duik met als vangst een zonnebril genieten we in de kuip van een fantastisch uitzicht, diner en zonsondergang.


Ik had me voorgenomen om in de ochtend mooie foto’s te gaan maken met de opkomende zon. Met miezer regen en mist valt dit plan in duigen en beginnen we maar direct met lesgeven. Vandaag zijn er zwemwedstrijden in de baai en we moeten ankerop. We besluiten, omdat het weer ook niet echt lekker is, verder te varen naar Peniche, 25 mijl verderop. Aan het einde van de middag, na een zeiltocht halve wind, meren we af in Peniche.


Het is 15 augustus een feestdag in Portugal. We lopen nog snel even over de braderie en eten heerlijke vis in restaurant. We blijven hier nog een dag en vullen de dag met lesgeven, sporten en Peniche verkennen. John pakt de mountainbike en ik ga met de kids naar het fort, speeltuin en de kerk. Sinds de kinderen de Rooms-katholieke kerk in Reus (Spanje bij Barcelona) hebben gezien is hun interesse gewekt. Op mijn vraag; “Zullen we nog even in de kerk kijken”, wordt dan ook direct met JA beantwoordt. We lopen naar voren en gaan voor het beeld van de Heilige maagd Carmen zitten. Het is stil, zo stil dat het bijna pijn doet aan je oren. We praten over de biechtstoel, Carmen, Maria en natuurlijk over Jezus, genageld aan het kruis.


Woensdag maken we bij het ochtend gloren los. Dit is later dan verwacht het wordt hier pas om 6 uur licht. Onder de kust liggen heel veel tonnetjes (met lijnen, netten en fuiken), dus we wilden niet graag in het donker vertrekken. We zetten het grootzeil bak en de genua over stuurboord. Te weinig wind maakt dat de zeilen staan te klapperen en de boot onnodig veel rolt. We loeven op, de wind draait. Halen de boom weg en zetten de genua ook over bakboord. De gang is eruit en we besluiten het grootzeil te laten zakken en alleen te zeilen op de genua.


Waar is de harde noorden wind? In de zomer staat er langs de Portugese kust ALTIJD een harde Noorden wind, door hogedrukgebieden boven de Azoren. Maar nu even niet. We halen de Genaker te voorschijn en eindelijk krijgt de boot vaart en varen boven de 5 kopen. Ondertussen doen we school. De wind trekt rond de kaap verder aan en voor de monding van de Taag willen we hem laten zakken. We hebben een snuffer (hoes) welke we van boven naar beneden kunnen trekken om het zeil te strijken, maar helaas hij weigert. We laten de val en de schoot vieren en halen 135 m2 met de hand naar beneden. Hij is heel aan dek maar wel gedeeltelijk nat. Op deTaag kunnen we de gennaker weer zetten en met een strak blauwe lucht en gennaker varen op ons doel voor vandaag af, Oeiras. School wordt onderbroken, want dit zijn toch wel de momenten waar we het voor doen! We drinken wat en meren 3 kwartier later af.


Een haven met een mooie visstijger en een zwembad erbij! We ontmoeten Nederlanders die al 6 jaar onderweg zijn en zo wordt het onder het genot van een wijntje, biertje en hammetje toch weer laat. Zaterdag Komen Ella & Gerard naar Portugal en komen ons hier in Oeiras, bij Lissabon opzoeken.
Verzonden via SSB

Adios Spanje. 1175 mijl, ruim een maand onderweg en nu aangekomen in het vijfde land van onze reis, Portugal.

DSCF2802.jpg Na twee heerlijke dagen aan de oostkant van Islas Cies hebben we ons anker opgehaald en na anderhalve mijl weer laten vallen aan de zuidkant van het eiland. Deze plek biedt meer bescherming tegen de harde noorden wind. Zeker op het strand. We hebben echt even vakantie gevierd hier op dit mooie eiland, ook al is de schoolvakantie voorbij. In de ochtenduren hebben we lesgegeven en in de middag lekker naar het eiland en de strandjes. Het snorkelen is hier erg leuk, veel vis en goed zicht. John snorkelt ook nog samen met Nick vanuit het bijbootje. Duikbril en snorkel op en met je hoofd het water in. BIG FISH!!!! Nick vindt het geweldig.

DSC_9873.JPG De jongens hebben een blanco vlag ingekleurd, deze Boomerang Schoolvlag wordt gehesen als school begint, zodat de andere boten kunnen zien dat de jongens nog niet vrij zijn!

Omdat op dit eiland weinig te verkrijgen is en het verse brood op is hebben we alle ingrediënten voor een vers brood maar weer te voorschijn gehaald. Omdat vers brood maken zeker 3 uur in beslag neemt heb ik ‘s avonds al het deeg gekneed en 2 x laten rijzen. Daarna een bol van gemaakt en afgedekt in de koelkast gezet. De gist is bij deze lage temperatuur niet meer actief. De volgende morgen als eerste het deeg uit de koelkast gehaald voor de laatste keer rijzen en toen de snelkook pan in, zonder ring en drukventiel. De gedachte achter het gebruik van een snelkook pan is dat je een kleine oven creëert en minder gas nodig hebt om een gaar brood te maken. Na een half uur bakken het mooie brood om gekeerd, wat toen is ingestort en na nog een half uur bakken was het resultaat een half gaar brood.

DSC_9878.JPG Conclusie: rem rijzen gaat prima, maar een 500 grams brood bakken in een snelkook pan kost te veel gas en komt de vorm niet ten goede. Dus opnieuw deeg gekneed, laten rijzen en toen de vorm van het brood aangepast, zodat het minder hoog wordt. Onder tussen komt Anita van de Friends aanvaren en we worden uitgenodigd voor een pannenkoeken lunch. Toch nog even snel het brood afgebakken en na 35 min bakken een heerlijk brood!

Anita is erg handig met haar naaimachine dus alle naaiklusjes gaan mee naar de Friends. Wij gaan verder naar het Zuiden en de Friends blijven nog in deze Ria. We zullen ze pas weer zien in Zuid Portugal.

We varen donderdag (5,8 mijl) naar Baiona een prachtig stadje met smalle steegjes en gezellige terrasjes. John gaat aan de slag met les geven en de boot aftanken met water en ik ga met een gevulde portemonnee opzoek naar de Carrefour. Twee en een halve boodschappen kar, een lege portemonnee en 3 uur later en is de klus geklaard. De boodschappen worden later op de middag gratis bezorgd. Veel producten zijn hier goed en betaalbaar verkrijgbaar dus slaan we goed in, oa Cerveza. We drinken s ‘avonds nog een borrel met Mart en Bertie Hermans (hebben 60 jaar in Noordwijk gewoond) van de Blue’s en dan om 00.00 uur ben ik jarig!

We maken gebruik van de stevige noorden wind en zeilen naar Leixioes, Portugal. Een knobbelige zeiltocht, maar de kwarktaart is gelukt, ook al was een cardanische koelkast wel handig geweest. We eten op zee en na het afmeren gaan we opzoek naar een ijsje. Het lukt om later op de avond nog even te skypen met Mariska en Oma Ella. Ik kruip met Nick en Luuk achter de webcam. De jongens vinden het erg leuk en ik vindt ook top om even bij te kletsen met Maris in Johannesburg. Door alle drukte tijdens het zeilen (9 zeilwissels) zijn we nog niet aangekomen aan het uitpakken van de meegeven cadeautjes. Ontzettend leuk, bedankt ook voor alle smsjes en felicitaties via Facebook!

We zijn weinig onder de indruk van deze haven/ stadje en besluiten in de ochtend vroeg weer weg te varen en gebruik te maken van het laatste stukje noorden wind voor de aankomende dagen.

Na 9 uur motor zeilen en een mislukte gennaker poging komen we in de mist aan in Figueira da Foz, de haven monding is niet te zien en we zijn blij met AIS, radar en plotter. We zijn nu ruim een maand en 1185 mijl onderweg, wat gaat het toch snel.
Verzonden via SSB