Galapagos ‘kort maar krachtig’.

Nadat de papierwinkel geregeld was zijn we meteen maandag op avontuur gegaan, eerst maar eens een rondje met de bijboot door de baai en kijken naar de honderden zeeleeuwen die overal zwemmen en liggen te luieren. Het is ons al snel duidelijk dat we de bijboot hier niet zomaar moeten laten liggen want dan is het binnen de kortste keren het domein van de zeeleeuwen die daar dan uitgebreid in gaan liggen zonnen. Ongelofelijk met wat een gemak die lompe beesten aan boord van boten springen!

We gaan met de watertaxi naar de wal, het blijkt een gezellig dorpje dat er verbazingwekkend netjes uitziet en waar alle basisbenodigdheden rijkelijk te vinden zijn. Ook hier laten de zeeleeuwen zich graag zien en ze liggen “gewoon” midden op de boulevard en zelfs op de bankjes te luieren en te stinken (ja dat doen ze wel….).

Na een rondje dorp en lunch houden we een taxi aan en vragen of die ons wat van het eiland wil laten zien. We treffen een hele aardige taxichauffeur die ons voor 45 dollar de gehele middag mee op pad neemt en alle high lights van het eiland laat zien en ronduit verteld. Ons Spaans wordt met de dag beter….. We bezoeken de vulkaan die op 700 meter hoogte ligt en waar we een prachtig uitzicht over het eiland hebben, vervolgens gaan we naar een deel van het national park waar we de grote schildpadden kunnen vinden. We struinen dwars door de bosjes en gaan op de foto met deze geweldig mooie beesten.

De chauffeur verteld over al het fruit dat hier gewoon langs de weg groeit en stopt een paar keer om ons te laten proeven. In een klein dorpje kopen we alvast een stam met bananen voor de oversteek en tot slot gaan we nog naar een strand waar marine leguanen leven. Na een week zeilen en een dag van hot naar her ploffen we uiteindelijk op een terrasje neer en drinken ook wij een biertje op Koninginnedag.

Als we ‘s avonds terug komen bij de boot ligt er een zeeleeuw op ons achter plechtje te slapen, de jongens vinden het fantastisch! Zodra we dichterbij komen springt hij in het water en kunnen we aan boord. Helaas waren we niet zo slim geweest om de doorgang naar de kuip dicht te doen en de stank in de kuip verraad al snel wie daar de hele middag hebben liggen zonnen…….

Dag twee doen we de nodige klusjes aan de boot en vervolgens gaan we naar het strand waar we met de zeeleeuwen en vele andere vissen snorkelen. In de loop van de dag zijn er nog een paar schepen aangekomen die we in Panama al ontmoet hadden en waar we gedurende de oversteek steeds contact mee hebben gehouden via de SSB radio. ‘s Avonds gaan we met z’n allen uit eten.

Inmiddels zitten onze 48 uur erop, we gaan stiekem nog even terug naar de kant voor wat verse groenten, brood en eieren en dan is het tijd om te vertrekken. We hebben de grootste oversteek van onze wereldomzeiling voor de boeg, om precies te zijn 3006 mijl! Voor de komende dagen is er nog weinig wind voorspeld, we hopen met een klein briesje wat zuidelijker te komen en dan de heersende winden op te pakken richting de Marquisas. We denken een week of drie onderweg te zijn, we zullen de voortgang (of het gebrek daaraan) op het blog bijhouden. Inmiddels al 47 mijl gevaren nog maar 2959….

Groet,

John

03-05-12 05.30 UTC Positie 01.05,05 Z – 090.25,25 W

———-

radio email processed by SailMail

for information see: http://www.sailmail.com

Na 1 week zeilen op de Stille Oceaan zijn we er!

De laatste mijlen naar Isa San Cristobal, Galapagos, Ecuador, waren magisch. Toen eerst venus en later de maan onder waren gegaan werd de sterrenhemel nog indrukwekkender. Zeker toen er een tiental dolfijnen als lichtgevende torpedo’s door het water naar onze boot kwamen aansnellen. Met 7/8 knopen aan de wind, geen deining maakte de boot een snelheid van ongeveer 4 knopen en bijna geen geluid. Een goede snelheid om met zonsopkomst aan te komen. Langzaam werd het licht en werden de contouren van het eiland zichtbaar. De wind viel helemaal weg en de motor ging sinds lange tijd weer aan. Weer warm water beschikbaar, dus direct begonnen aan de was, dan is dat ook maar weer klaar.

Nadat het grootzeil is gestreken wilden we nog even de windmeter kalibreren, maar met een fregatvogel bovenop de windmeter en geen wind is dit geen succes. Tussen de zeeleeuwen door zoeken we een plekje om te ankeren. Ondertussen zijn de kids wakker en genieten van het schouwspel van de spelende zeeleeuwen!

Om half negen komt de agent aan boord en ander half uur later de Port Captain met consorten. We krijgen toestemming om 48 uur te blijven. De agent zegt dat we woensdag voor het einde van de middag weg moeten zijn dus 8 uur marge! Uiteindelijk betalen we alleen de agent en wat kosten voor de Port captain.

Neptunus is aan boord!

Na een nachtje fröbelen zijn we echt klaar op de komst van Neptunus! Bijna op 0 graden Noord. Nog een paar mijl te gaan tot de evenaar. De laatste offers worden afgemaakt. We zijn nu bijna het domein van de Koning der wereldzeeën ingevaren. Mooie tekeningen een armbandje, M&M's en een biertje staan klaar. En daar komt Neptunus aan! Met een echte kroon op zijn hoofd, baard en zilveren drietand in z'n hand! Nick moet hard lachen, Luuk vindt het nog een beetje spannend.

Hij deelde cadeautjes uit en wenste de Boomerang een behouden vaart en komende jaren 20 knopen tradewinds toe. Nick heeft erg veel schik gehad met z'n gekregen 'scheetzak' en Luuk met z'n kneed stuiterbal. Ook krijgen we nog een cadeautje tegen uitdrogen, geen bier dit keer maar een heerlijke verzorgende olie!

Neptunus ging weer overboord, opzoek naar z'n dolfijnen en wij zijn weer verder gegaan met de orde van de dag…. School, eten, opruimen!Maar nu op het Zuidelijk halfrond.

Afgelopen dagen hebben we steeds halve tot aan de wind gezeild op een kalme Stille oceaan, erg comfortabel. Ook was het binnen niet meer tropisch warm, maar met 28 graden en een luik open prima te doen. De kleding kasten van de jongens zijn uitgezocht, navigatiehoek en kombuis uitgesopt, natte cellen weer spik en span en zo zijn we dus aardig klaar om aan te komen. Met nog 30 mijl te gaan ziet het er dus naar uit dat we weer in het donker aankomen, zoals altijd…. We varen naar San Cristobal en krijgen daar hopelijk toestemming 48 uur te blijven.

Groet,

Debby

Neptunus we zijn in aantocht.

De laatste twee dagen varen we heerlijk relax. Er loopt een rustige lange deining over de oceaan die verder vlak is, we hebben een knoop of tien a twaalf wind uit het zuid – zuid oosten en wij glijden met een bootsnelheid van rond de 6 knopen in zuidwestelijke richting recht op de Galapagos eilanden af. We hebben nog wel een kleine knoop stroom tegen maar ons hoor je niet klagen. We hadden verwacht deze oversteek heeeeeel veel te moeten motoren en zeker en dag of 8 a 9 onderweg te zijn. Het lijkt erop dat we het nu gewoon zeilend gaan redden in een dag of 7, wij zijn dus dik tevreden. Het weer is inmiddels ook lekker opgeknapt, zo her en der een wolkje aan de hemel en dik 30 graden. De pittige buien en het vele onweer in de Doldrums hebben we gelukkig achter ons gelaten. Nu gooien we zelf zo nu en dan een emmer zeewater over ons heen om wat af te koelen.

Met nog iets minder dan 100 mijl te gaan verwachten we op Koninginnedag aan te komen, we zullen een Oranje bittertje nemen en het Wilhelmus zingen bij aankomst. Vlag hijsen hoeft niet die hangt al 9 maanden te wapperen…. We hebben aan boord overigens nog meer te vieren, gister voeren we namelijk op 86 graden westerlengte. Aangezien we vertrokken zijn op 4 graden oosterlengte hebben we dus inmiddels een kwart van de wereld omzeilt, dat vonden we wel een stukje bananencake waard. Voor ons gevoel hebben we overigens nog helemaal niet zoveel gevaren maar grote kans dat we daar de komende weken heel anders over gaan denken als we bezig zijn met de 3050 mijl lange oversteek naar de Marquises.

Inmiddels is onze positie 0.14,50 N – 088.20,00 W en over een mijl of dertig zijn we op de evenaar en verwisselen we het noordelijk halfrond voor het zuidelijke. Vannacht is de laatste hand gelegd aan de aankleding van Neptunus en zo meteen gaan we nog wat cadeautjes voor hem maken, we moeten hem tenslotte wel te vriend houden en wie weet wil hij nog wel een biertje met ons drinken.

Iedereen een plezierige Koninginnedag toegewenst!

Groet,

John

Stroom tegen

Alle mannen liggen in bed. Het is 20.00 uur en het logalarm gaat af. Als ik onze positie noteer zie ik dat we toch nog 145 mijl in 24 uur gevaren hebben. We vertrokken uit Panama met en halve knoop tegenstroom en dit is nu opgelopen naar ruim anderhalve knoop. Er komen in dit gebied verschillende stromingen bij elkaar en waar je het beste kan varen om de stroom mee te hebben hangt dan ook weer van verschillende factoren af. Ach we nemen het zoals het komt. We zijn blij dat we weer zeilen, op een kalme oceaan, aan de wind met ongeveer 12 knopen wind, relaxt dus.

De koelkast is ondertussen weer leeg, wat vis betreft, dus morgen gaan de hengels weer uit. Tijd voor wat competitie. Al moet er morgen ook gewerkt worden aan een cadeau voor Neptunus die we op de evenaar hopelijk tegen komen. Ook moeten we nog even controleren hoe het water in het putje wegstroomt. Linksom of rechtsom? Vandaag is de zon nog wel in het westen ondergegaan. Wordt vervolgt…….

Groet vanaf 02-26,02N 83-56,81W,

Debby

3 -0

Twee tonijnen en één Mahi Mahi. Nick staat dus al dik voor, of John staat dik achter. Het is maar net hoe je het bekijkt! We zijn bijna 4 dagen onderweg en op de helft van de oversteek naar de Galapapos eilanden. We zijn maandag met weinig wind weggevaren, maar al snel kwam de verwachte wind met een kracht tussen de 5 en 8 Bft van achteren. Heerlijk zeilen, vissen we pakken het ritme weer snel op.

Het plan was om eerst naar de Perlas eilanden te varen en daar 2 dagen te blijven, maar het weerbericht veranderde en zijn we maar snel de wind gaan opzoeken. We varen hier dicht bij de ITCZ oftewel Doldrums, wat kort samengevat betekend weinig kans op wind en heel veel kans op onweer. De wind is met het ondergaan van de zon verdwenen, dus varen we nu langzaam op de motor verder met een halve knoop stroom tegen tussen de squalls en het onweer door…..