Pacific here we are!!

De tocht over het Gatun lake, het kunstmatig volgelopen Isthmus gebergte, is prachtig. Bij de Pedro Miguel sluis, die ons 8 meter omlaag brengt moeten we even wachten op de derde zeilboot. We zien 2 krokodillen langzwemmen, een beetje animatie tijdens het wachten is altijd leuk. Als de laatste van de twee Miraflores sluizen open gaat ligt ze voor ons. De Pacific! Wauw en hele nieuwe oceaan ligt er nu voor ons. Het voelt echt als een mijlpaal, een nieuw avontuur!

Via webcam's zijn we te volgen in Nederland, een raar idee. We varen nog een paar mijl door, langs de container terminals en het bouwterrein van de nieuwe sluizen. Niet veel later zien we de skyline van Panama. Bij La Playita de Amadores, aan het einde van de caseway laten we het anker vallen. Een beetje moe, maar ontzettend voldaan nemen we met onze "crew" een aankomstbiertje. Niet veel later ruimen we de autobanden en de lijnen op. De bijboot gaat het water in en John brengt Francoise, Matt, banden en lijnen terug naar de kant. Roy (Bravo) onze agent staat ondertussen al klaar en als we de 5 euro hebben betaald om onze dingy aan de stijger te mogen afmeren is het bootje zo leeg.

Roy heeft ook nieuws over m'n laptop. Hij had hem meegenomen ter reparatie. De harddisk is kapot, hij kan hem zondagochtend gemaakt komen brengen. Super z'n agent www.emmanuelagenciessa.com.

We doen nog wat boodschappen. De komende drie maanden, zijn de supermarkten erg schaars. Zondagochtend brengt Roy de laptop en wij gaan ankerop naar Isla Tobaga 7 mijl verderop. We varen weer op getijden water en moeten weer rekening houden met een kleine 3 meter verschil. We hadden verwacht dat het water hier een stuk kouder zou zijn, maar met 29,5 graden brengt dit weinig verkoeling. Isla Taboga heeft 2 gezichten. Als we aankomen op het schier- zandeilandje verbazen we ons over de zooi. Veel Panamezen komen hier in het weekend met hun bootje naartoe. Het lijkt wel een vuilnisbelt, niemand schijnt zich er iets van aan te trekken behalve wij….. We verkennen het eiland en zien gelukkig ook de gezellig gekleurde huisjes en vele bloemen, zo kan het dus ook.

Transit Panama kanaal

So far so good! We varen op dit moment over het Gatun meer. Gisteren avond zijn we met drie sluizen(Gatun Locks) drie keer 8 meter omhoog gegaan. Met drie boten aan elkaar gebonden zijn we door de sluizen gegaan. De "Amatura Borealis"(Noren) in het middden wij aan de bakboord kant en een Franse boot aan de stuurboord kant. Edwin, onze advisor was een leuke vent en het ging allemaal soepel. Rond negen uur lagen we afgemeerd aan een grote boei.

Vanmorgen wakker geworden door de brullende apen en om half zeven kwam de nieuwe advisor aanboord. We hopen dat we rond 11.00 lokale tijd (NL +7 uur)de volgende sluizen in mogen varen. Op pancanal.com staan webcams van de sluizen.

Groeten,
Debby

Op 3/30/2012 5:52 PM (utc) was onze positie 09°38.98'N 079°24.95'W

Gaat het nu toch echt gebeuren?

Het dek ligt vol met ingepakte autobanden en 4 trossen van 38 meter lang. Zo als het er nu naar uit ziet gaan we morgen (woensdag 18 april), zoals gepland door het kanaal. Rond 17.00 uur komt de advisor aan boord en we zullen ten anker gaan net achter de Gatun locks, daar slapen en donderdag ochtend vroeg gaan we dan het meer over naar de volgende sluizen.

Zaterdag is John mee gegaan als linehandler van de Samsara een Australische boot en heeft zo de nodige ervaring opgedaan. Na negen maanden voor het eerst zonder papa viel de kids niet mee…
Afgelopen dagen zijn we druk geweest met het zoeken van ‘nieuwe linehandles’ onze zijn alweer in Nederland en Tortola. Nu hebben we Matt uit Miami, Francois uit Frankrijk en Tom uit Nieuw Zeeland bereid gevonden om mee te gaan.
So far so good.

Wachten deel 2

De marina loopt aardig vol. Er komen steeds meer boten bij en er gaan er om de dag 1 of 2 uit. Wij zijn 31 maart aangekomen en “wachten” dus al 15 dagen. We staan nog steeds gepland voor 18 april, maar dit kan ook zomaar weer verschoven worden. We wachten dus gewoon maar af. Eric en Bernice zijn donderdag weer terug naar Nederland gevlogen, we zijn weer een mooie herinnering rijker.
Er is een tekort aan advisors. Dit zijn pilots in opleiding. Op ieder zeiljacht moet er een schipper, advisor en 4 handliners aan boord zijn. Geen advisor geen doorvaart. Dan hebben we ook nog droog seizoen en een regen seizoen. Tot het begin van deze week gingen de jachten om 15.00 uur naar de Gatun Locks en waren na middernacht aan de Pacific kant. Dit om water te besparen. Nu is het regenseizoen begonnen ( 35 graden, strak blauw en geen regen) en nu gaan de boten om 17.00 uur naar de Gatun Locks, overnachten op het Gatun meer en gaan dan de volgende ochtend weer verder om rond de middag aan de Pacific kant te zijn. Dit houdt in dat de advisor welke op die boot zit, niet op de volgende zeilboot kan zitten en de wachttijden dus alleen maar langer worden…..

De wereld van Sir Francis Drake…

Eric en Bernice hebben ons weer gevonden. John haalt ze met het bijbootje op. Wij blijven op de boot en uit het zicht van de Gatun Dam. Gisteren zijn we voor de tweede keer aan de voettocht naar het bezoekerscentrum van de Gatun sluizen begonnen. De eerste keer ging het bijna dicht en nu werden we door een security man als verdacht bestempeld en werd zijn baas en toen zijn baas en toen zijn baas erbij gehaald. Twee mannen (John en Willem), één vrouw en twee kinderen. Ja dat ziet er verdacht uit! Om een heel lang verhaal kort te maken. We hebben het bezoekers centrum niet gezien en hebben de boot na een tropische bui verlegd 2 mijl de rivier af, uit het zicht van de security mensen van het kanaal. Op het voordek met de afstand bediening van de stuurautomaat in ons hand en in de andere een biertje zijn we heel langzaam de Rio Chagres af gedobberd. Prachtig na z’n bui.
De volgende dag, met Eric en Bernice aan boord varen we de rivier verder af en ankeren in de riviermonding en bekijken Fort San Lorenzo. Het fort dat de Rio Chagres “af dekt” omdat dit een belangrijke handelsweg was.

Na een korte “Paas stop” en vis fileercursus in de Shelter Bay Marina zijn we met Willem, Eric en Bernice naar Portebelo gezeild. Een mooie beschutte baai met veel historie. In 1500 liep Columbus hier al rond en niet veel later was dit het centrum van het “Spaanse” goud en werd dit het terrein van Sir Fracis Drake en William Walker en Captain Henry Morgan.
We lopen door het stadje en zijn verbaasd. Het is er erg vuil en het doet weer caribisch aan. Panama een land met veel gezichten.
We varen terug naar Shelter Bay en gaan met de trein in plaats van de boot naar Panama City.
De trein en de rit zijn prachtig. We eten en slapen in Panama City en de volgende ochtend vliegt Willem naar huis en gaan wij met Eric en Bernice met taxi, bus en liftend terug naar Colon, Shelterbay marina. Maar niet voordat we nog even geshopt hebben.

Wachten in de jungle…..

We staan ingepland voor de trasit van het kanaal 18 april, tja en wat valt er aan te doen? Er een leuke tijd van maken en wachten! Woensdag avond is "onze private linehandler Willem from Tortola" aangekomen. Erg leuk om elkaar weer te zien, helaas zit het er dus niet in dat hij met ons door het kanaal kan varen.
We liggen nu midden in de jungle, krokodillen, apen, katten, papagaaien we horen ze allemaal. We zijn de Rio Chagres op gevaren, ongeveer 8 km het land, regenwoud in. Je kan deze rivier bevaren tot aan de Gatun Dam, waar de sluizen van de Gatunlocks, de sluizen aan de kant van Colon, op uitkomen. Deze hebben we vanmiddag bekeken erg indrukwekkend ook hebben we de bouwput van de nieuwe sluizen gezien, misschien nog wel indrukwekkender.
Nu (donderdag avond 22.00 uur) zijn John en Willem gewapend met een zaklamp op krokodillen jacht. Ik ben benieuwd met wat voor verhalen ze terug komen, als dat gebeurd…….
Morgen komen Eric & Bernice vanuit Panama weer aan boord.

“Krokodil in de haven”

“Krokodil in de haven”, in Nederland haalt die kop zeker de voorpagina van de kranten en waarschijnlijk word het in de betreffende haven op zondagmiddag erg druk met mensen die dat wel eens willen zien. Hier kijkt echter niemand er van op en ook wij beginnen al aan het idee te wennen, al was het toch wel een hele bijzondere ervaring om vanmiddag met de bijboot op 5 meter afstand van een krokodil van dik twee meter te varen! De krokodil lag wat te loeren en toen we naderden ging hij onder water, we zijn een stukje doorgevaren en na tien minuten wachten kwam hij langzaam weer naar boven en sprong uit het niets bovenop een prooi, erg indrukwekkend! Zwemmen doen we maar in het zwembad……

De haven(Shelter Bay Marina) waar we liggen is ver buiten de stad maar wel naast een nationaal park gelegen. We zien vanuit de kuip de roofvogels in de lucht zweven en als we 5 minuten wandelen staan we midden in het regenwoud waar de apen vrolijk door de bomen slingeren. Een paar dagen wachten is hier echt geen straf.

Gisteren zijn we met de taxi naar de stad Colon geweest. Eric en Bernice zijn vandaaruit met de bus vertrokken om een paar dagen de binnenlanden van Panama te verkennen en wij hebben alvast wat inkopen gedaan. Het paste allemaal maar net in de taxi maar je hebt ook best veel nodig als je drie maanden vooruit moet kopen. De rit van en naar Colon voert over de eerste sluizen van het kanaal en leidt langs het nieuwe (grotere) sluizencomplex dat ze momenteel aan het bouwen zijn. Echt ongelofelijk wat een mega bouwwerken, hier gaan we ons van de week nog eens goed in verdiepen. Voor degene die dit ook interessant vinden kijk eens op pancanal.com.  Daar is overigens ook onze doortocht te volgen maar wanneer dat gaat gebeuren is vooralsnog een grote vraag.

Inmiddels zijn alle papieren en formaliteiten geregeld en zijn we aangemeld op de wachtlijst, zaterdag was de eerste toezegging. De agent doet z’n uiterste best om nu een doorvaart voor zondag te organiseren maar liet al doorschemeren dat het zomaar nog 8 dagen kan duren. We wachten het maar af en zijn lekker druk met onze dagelijkse beslommeringen als wandelen, krokodillen en apen kijken, was, schoonmaken, school,administratie, koken etc. Al die activiteiten worden minstens elke twee uur onderbroken voor een verfrissende duik (in het zwembad), het is hier 34 graden en windstil dus we zweten er lekker op los.

 

Kuna Yala, An jeel itoe (nice to meet you)!

Het inklaren heeft ons een hoop nieuwe vrienden opgeleverd. Via kantoortje één naar kantoortje twee, het politiebureau, weer terug, morgen terug komen, 's middags terug komen, manana (in de ochtend)….. Uiteindelijk heeft 'onze' Chief het opperhoofd, de Shahila bereid gevonden een document te laten maken. Maandag in de middag kunnen we het ophalen.
Met de bijboot gaan we de Rio Diablo op en varen we zo de jungle in. Onderweg krijgen we van Kunu's (indianen) Mango's en suikerriet. In het bos zien we ananassen, bananen, papaja's en heel veel onbekende vruchten groeien. De grond is hier vruchtbaar en daar wordt gebruik van gemaakt.
John springt in het bijbootje om het Kunu Yala's inklaringsdocument op te halen en direct ziet hij Eric en Bernice. Ze zijn net met een klein bootje, vanuit Carti, anderhalf uur varen aangekomen in Nargana (Yandup), na een rit uit Panama City door de Jungle hebben ons gevonden! Zonder telefoon bereik:.
We gaan ankerop en varen een uurtje richting Sabudupored een onbewoond eiland. We navigeren tussen de riffen door. Eyeball navigation, de digitale kaarten kloppen hier niet! We laten het anker vallen in 7 meter diep water, weer een ansichtkaart gevonden. Even later liggen we met z'n allen in het heldere, warme water. Proost!
Het zijn hier steeds groepjes eilanden en riffen, daartussen kunnen we 'vrij' zeilen. Dinsdag varen we naar de Coco Bandero Cays. We ankeren tussen de eilanden Dupwala, Olosicuidup en Guariadup. We snorkelen, zwemmen, spelen op het witte strand, genieten! We kopen een vis van een Kuna, die met z'n cayuco (kano) langs komt varen. We bereiden hem op de Cobb en bakken hem op de huid, geen succes. Hij zwelt helemaal op…. Gelukkig hebben we nog een paar worstjes in de koelkast. En is er ook een Kuna met cerveza's in zijn cayuco langs geweest.
Via de Holandes Cays, ook weer mooi varen we naar Isla Porvenir. Hier kunnen we een Zarpe (cruising permit) en een visa krijgen en inklaren, zodat we weer een paar mooie stempels in ons paspoort erbij hebben en 200 dollar lichter zijn. We zeilen vrijdag 40 mijl westelijker naar Isla Grande, de Comarca Kunu Yala (provincie) uit. We zetten de hengels uit en vangen twee vissen, beide zetten we weer terug. Een te kleine geel vin Tonijn en een Haai van een meter! Weer geen vis op de BBQ.
Nu zijn we onderweg naar Colon. Komende dagen gaan we de transit voor het Panama kanaal regelen en hopelijk kunnen we aan het eind van de week doorvaren.

Ansichtkaart gevonden!

De wind neemt af, het zicht wordt niet beter. Buiten is het donker, echt donker. Geen maan, geen sterren, wel bewolking en lekker warm. Wat doen we; ' blijven we buiten op zee of lopen we aan?' De digitale kaarten van dit gebied schijnen niet helemaal te kloppen, al hebben wel een goede pilot(boek van dit gebied). We besluiten ruim om de riffen heen te varen en ons anker op 10 meter diep water achter een eiland te laten vallen. Het was best spannend, maar als we om half twee het anker pakt en we niks geraakt hebben besluiten we dit niet nog eens te doen. We hebben geen idee waar de liggen in de verte kunnen we met onze autokoplamp palmbomen zien….. We zetten het ankeralarm en proosten met een heerlijk koud aankomstbiertje. En dan lekker samen naar bed.
WOW! Pap, mam moet je kijken! Luuk vertelt ons dat we een prachtig eiland hebben gevonden, met palmbomen en wit strand! Onwerkelijk, wat een mooie ansichtkaart!
We maken de boot schoon, wat best een hele klus is en springen dan met z'n allen in het bijbootje. We zoeken een weg door, over en langs het rif en landen op een wit strandje. Al snel komt er Kunu (indiaan) vrouw aanlopen en worden we hartelijk welkom geheten. Dat denken we alvast. Communiceren is lastig, maar met handen en voeten en een beetje Spaans komen we toch een eind.
Hier op Pugadup (dup=eiland) woonden 4 families, ze leven van vis en kokosnoten, welke worden verhandeld aan Colombia. Iedere dag worden er 100 kokosnoten gekraakt en John krijgt een lesje. De jongens spelen al snel met Marcel en Milka in de zee met een paar boomstroken en hebben de grootste lol! We mogen binnen kijken in hun hutje van bamboo, palmbladen en golfplaten en ze bieden ons een banaan aan die uit de kolen wordt gehaald. Ze hebben geen elektriciteit, wel een zoet water bron en een hangmat. Life is simple!
We gaan ankerop en zeilen naar Yandup (Nargana), bij Rio Diablo. Hier zouden we in kunnen klaren en wat boodschappen kunnen vinden. Het is ondertussen 11 dagen geleden dat we in een winkel zijn geweest. De politie is al naar huis. Overal spelen er kinderen een er wordt fanatiek gebasketbald. We lopen over het zand tussen de hutjes en huizen, geweldig om te zien. Helaas zien we hier wel een hoop zwerfvuil in het water.
Maandag komen Eric en Bernice ons opzoeken, we hebben hier afgesproken. Ik ben benieuwd hoe we elkaar gaan vinden. Een leuk avontuur:.

Op 3/25/2012 2:37 PM (utc) was onze positie 09°26.45'N 078°35.18'W