Toau, het atol van de haaien.

We liggen geankerd aan de hogerwal van het atol in kraak helder water, met uitzicht op een strookje wit strand en wuivende palmbomen. Luuk knikt tevreden als hij me helpt met het anker. 'Dit vind ik mooi mam, wit strand, palmbomen en ik kan de bodem zien!'. Een kinderhand is snel gevuld…

Al snel liggen we met de bemanning van de drie Nederlandse schepen in het water. Met de surfplank achter de dinghy en een jetski in het water vermaken ook de grote kinderen zich! Handig, de Cornelia naast je. Duikflessen worden gevuld, surfplank en jetski staan klaar!

Wanneer de avond valt en dat doet hij hier vroeg, te vroeg (17:45) naar onze mening is het tijd om te vissen vanaf de Boomerang. Terwijl de dames praten over Yoghurt maken takelen de mannen Baarzen, Groupers en Haaien aan boord! Als we met de zaklamp in het water schijnen zien we zeker 10 haaien rondom de bood zwemmen…

John en Mark maken nog 2 mooie duiken, met weer veel mooi kleurijk koraal en vissen. Ook zien ze veel haaien(verschillende soorten). Het wordt zelfs een beetje 'ongemakkelijk' onder water als er eentje een stuk meezwemt. We gaan toch snel eens informeren hoe we nu het beste met deze beesten om moeten gaan, want respect en negeren is niet genoeg;).

Van Kauehi via Fakarava naar Toau, klinkt goed h=?ISO-8859-1?Q?=E9?=!

De ankerplek achter Motu Toe Toe, in het atol Kauehi was erg leuk. Op de motu was een verlaten parel kwekerij. We hebben heerlijk rond gesnuffeld. Rond de motu ligt een ring koraal. Veel vis, white tips en black tips en naast veel mooie gekleurde vissen ook een paar grote baarzen gezien.

5 Mijl zuidelijker vonden we een mooie motu, met wit (koraal)strand en palmbomen. Geschikt voor een feestje! Eerst maar eens testen….Er was genoeg aangespoed hout en kokosnoten om het vuur brandend te houden. Tom en Heather (met gitaar, fluit ect.) van de Baraka kwamen ook nog even. Tom is met ons door het Panama kanaal gevaren. Erg gezellig.

30 juni, John heeft van mij een kokosnoot-doe het zelf-ledlamp-kuipverlichting-pakket gekregen. De kokosnoot brak al snel, maar een plastic mayonaise pot bracht uitkomst. We hebben nu een energiezuinige kuiplamp, met erg gezellig licht! Luuk had een kleurrijk schilderij gemaakt en Nick een 'Lures'. Een octopus met drie haken en aluminium folie om mee te vissen. Laat die Geelvin tonijn maar snel bijten!

John heeft 's middags gedoken en s'avonds hebben we uiteindelijk (boven de oceaan hingen drijgende wolken) bij ons op de boot samen met de Cornelia en de La Luna John's verjaardag gevierd, met kuipverlichting…. Iedereen nog bedankt voor de felicitaties!

We zijn nu onderweg naar Toau. Vanmorgen na drie nachten Fakarava vertrokken. Helaas geen tomaat of iets anders van groenten kunnen vinden hier. Maar de verse stokbroden maken veel goed.

We zijn ondertussen al bijna 12 mijl onderweg en we hebben nog niet beet….

Nederlands onderonsje in Kauehi.

Onze timing was perfect. Toen we na een nacht varen en met 155 mijl op het log om half acht aankwamen bij de pas van Kauehi zagen we een paar mijl voor ons de Cornelia zeilen. Het was bijna hoog water en de zon kwam achter de wolken vandaan en de squalls lieten ons met rust.

Zo konden we dus direct de pas door het atol in. Wat er op een afstandje nog best rustig uitzag bleek toch wel een beetje hobbelig te zijn. De pas is breed en diep en het dorp aan de overkant, hogerwal. We zoeken een mooie plek om te ankeren, er liggen al drie boten (druk), dus we varen iets voorbij het dorp in noordelijke richting en laten het anker vallen in 10 meter diep water achter een coraalrif. We liggen goed beschut zeker met de naar het zuid-westen draaiende wind.

Mark en Vanes komen 2 stokbroden brengen en blijven lekker hangen. We kletsen, vissen en eten en al snel kunnen we weer een nachtje lekker samen slapen! Helaas is veel vis hier niet eetbaar door de koraalziekte. De La Luna, ook onderweg naar Kauehi red het niet nog voor het donker bij de pas te zijn en blijven nog een nacht op zee.

Afgelopen dagen hebben we dus met drie Nederlandse boten in een baaitje gelegen in Kauehi?! Het weer klaarde langzaam op, de wind viel weg en de zon was er weer volop. Snorkelen, duiken en Baguettes (uit de diepvries) maken het feest compleet. Gisterenmiddag zijn we na het duiken richting het zuiden vertrokken, maar al snel was de zon te laag om een goed zicht te hebben op de ondiepten. We liggen nu geankerd achter een kleine motu in de lagune en gaan straks weer verder, op zoek naar een perfect strandje om John's verjaardag morgen te vieren!

Toch vertrokken.

Na een herfstachtige zaterdag met veel wind en Hollandse luchten zijn we vanmorgen alsnog vertrokken. We lagen gelukkig goed geankerd (95 meter ketting) en konden wel genieten van een herfstachtig dagje. Gierende wind door het want, lekker boek lezen, DVD kijken, spelletje en wat aanrommelen. Na maanden zomer kan je een dagje Nederlands weer echt wel waarderen…

In de loop van de dag hadden we via de SSB radio contact met de La Luna en de Cornelia, bezig met de oversteek van de Markiezen naar de Tuamotu's, Rarioa. Zij hadden op zee flink last van een overtrekkend trog. In de buien hadden ze regelmatig 40 knopen wind en bij de Cornelia was de fok en eerder al de gennaker gescheurd. Raroia (de atol waar we lagen) was door de opbouwende zee en wind op de kop in deze condities niet meer bezeilbaar en daarom hebben zij de koers verlegt naar Kauehi.

Wij waren blijven liggen om op ze te wachten en de La Luna te voorzien van diesel, maar wilden toch graag verder dus wij waren eigenlijk wel blij met hun koersverandering, al hadden ze dat ook zonder schade aan de zeilen mogen doen… De verwachting is dat het tot morgen ochtend hard blijft waaien en in dat tijdsbestek zouden wij net de 160 mijl naar Kauehi moeten kunnen zeilen, zodoende hebben we vanmorgen vroeg het anker opgehaald en hebben we Raroia na een heerlijke week achter ons gelaten.

De wind is de hele dag zoals voorspeld, rond de 25 knopen en in de buien trek hij door tot dik 30. De golven zijn een meter of 3 hoog en stijl. Gelukkig hebben we zowel de wind als de golven recht van achter. We varen met een dubbel gereefde genua op de boom gemiddeld een knoop of 7 en zijn inmiddels al weer over de helft. Als de wind vannacht nog een beetje z'n best blijft doen redden we het net om morgen ochtend met hoog water aan te komen bij de pass, zodat we direct het atol Kauehi in kunnen varen, met al 2 tonijtjes in de koelkast!

Groeten vanaf 15°59 zuid en 144°08 west

We blijven nog even in Raroia

Gister hebben we ons anker opgehaald en zijn we terug gevaren naar het dorpje. Uiteraard hebben we de vislijnen uitgezet en net voor de pass vingen we weer zo een soort zeebaars, dit keer een grote van 80 cm. Als we bijna bij onze ankerplek zijn haalt Nick de andere vislijn binnen en is het ineens beet en volgens Nick is het een hele grote, ja ja… Ik (John) neem de hengel over en het is inderdaad een flinke vis, het blijkt een Barracuda van bijna 1,5 meter te zijn. Het monster heeft een enorme bek en aangezien deze vis hier giftig is halen we met een grote tang snel de haak uit zn bek en laten hem lekker verder zwemmen.

Met onze vangst ga ik bij Regis en Tatiana langs om te vragen wat het nou voor vis is. De naam zijn we inmiddels al weer vergeten maar het blijkt wel een lokale delicatesse te zijn en ze stellen voor om de vis voor ons klaar te maken en 's avonds bij hen op te komen eten. Goed plan, we hebben al twee maanden geen restaurantje meer gezien dus we kunnen dit aanbod erg waarderen.

Eind van de middag gaan we naar de wal, lopen eerst een rondje door het dorp en gaan dan naar Regis en Tatiana. De kinderen spelen leuk met elkaar en wij hebben een gezellige avond. We praten over van alles en we krijgen langzaamaan een beeld van hoe de mensen hier leven. Naast lekker eten houden Regis en Tatiana ook erg van een borrel en als er rond een uur of tien geen zinnig woord meer uitkomt is het hoogste tijd om terug naar de boot te gaan. Toen we ze vanmiddag weer tegen kwamen bleek dat ze beide flink hoofdpijn hadden vanmorgen maar vonden het om 15:00 wel tijd voor een biertje…. zwaar leven hebben ze hier…

Na het bestuderen van de weerberichten zaten we even te twijfelen om hier nog een paar dagen te blijven of om een atol verder te varen. Aan de ene kant is er de komende twee dagen wind en daarna niet, en is het leuk om weer een andere atol te verkennen. Aan de andere kant zijn de Cornelia en La Luna, twee andere Nederlandse schepen onderweg hiernaartoe en is de voorspelde wind wel een beetje (te)veel.

Vanavond hebben we via de SSB nog even contact met de La Luna en Cornelia gehad, beide hebben weinig wind op zee en La Luna heeft als ze hier zijn diesel nodig die hier niet te krijgen is. Wij hebben nog 6 jerrycans die we niet nodig hebben en waar zij geholpen mee zijn. We besluiten lekker nog een paar dagen hier te blijven. De wind is inmiddels aangetrokken tot 20 á 25 knopen en het gaat vannacht nog harder waaien. Omdat we in 27 meter diep water geankerd liggen hebben we voor het eerst onze hele anker ketting van 95 meter uit staan. Nu de ankerbak leeg is hebben we mooi van de gelegenheid gebruik gemaakt deze eens goed schoon te maken. We wachten de wind en de komst van de Cornelia en La Luna rustig af.

Rarioa, de dagen rijgen zich aan één.

Waar we allemaal druk mee zijn, is me soms een raadsel, maar vervelen doen we ons nooit.

Vandaag de dag begonnen met pannenkoeken bakken, want het brood was op en ook de cornflakes worden schaars. Daarna begonnen met het kneden van nieuw brooddeeg, ondertussen de laatste onderdelen van de Citotoets van Luuk afgenomen. Met maar één fout in alle drie de toetsen hebben we het afgelopen jaar dus goed gewerkt. Of misschien ligt het aan het intelligentie niveau van Luuk…. Nick is met alle vakken klaar, op lezen en wat extra opdrachten na. Lezen kost hem nog veel energie, dus daar kunnen we komende maand tot aan de vakantie goed aan werken. Ondertussen pasta salade maken en het brood afbakken.

John is gaan jagen. In de dinghy met hengel. Gisteren hadden we onderweg naar de "pearl farm" een soort zeebaars aan de lijn, later werd dit kibbeling. Vandaag geen succes met het vissen en zo wordt de lekkende dekwaspomp aangepakt. Na de lunch opruimen, schoonmaken, school afmaken en dan hup de dinghy in om te gaan snorkelen. Daarna afdouchen, potje rummikub, koken, eten, afwassen en opruimen en kids naar bed. Weer een dag voorbij…..

Luuk heeft vandaag tijdens het snorkelen z'n eerste haai gezien. Een mooie black tip die even kwam kijken en daarna weer de diepte in zwom. Hij en wij vonden het geweldig, mooi om te zien dat Luuk daarna regelmatig achterom keek om te zien of de haai weg bleef.

We hebben een stukje gezien van de 'productie' van de zwarte parels welke hier in de lagune worden gekweekt. Nu kunnen we ook wat beter begrijpen waarom ze zo duur zijn. Veel handwerk en heel veel tijd en dan maar afwachten of het een mooie parel wordt….. In de buurt van de pearl farm zagen we ook nog een school reuze manta's en nu staan ze dan echt op de foto!

450 mijl verderop, een wereld van turquoise water, witte strandjes en palmbomen!

Vanuit het raampje in de kombuis hoor ik; 'mam, mag ik nog wat cornflakes? De haaien vinden ze heerlijk!'. Ik sta brooddeeg te kenden, het brood is op en een bakker hebben ze hier niet. Naast de boot zwemmen tientallen Sharksuckers, kleine haaien met een zuignap bovenop hun hoofd.

We liggen geankerd voor het dorpje Ngarumaoa, in het atoll Rarioa. Van een gezonken vulkaan is nu alleen nog een ring van koraal en motu's (eilandjes) overgebleven.

De laatste zeemijlen waren best pittig. Veel wind, geen wind, de squalls maakten het oncomfortabel. Bij het eerste daglicht hebben we het atoll Takume inzicht. Op de radar was deze al duidelijk zichtbaar. Niet veel later zien we het atoll Rarioa. Als we bij de pas aankomen komt de zon achter de wolken te voorschijn en hebben we een beter zicht op de ondiepten. De pas is smal, maar er staan duidelijke markeringen. John achter het stuur en ik voorop de punt. Eenmaal binnen valt de stroom er vanaf en is het nog een half uurtje varen naar het dorp. Na 3 keer ankeren liggen we als een huis en kunnen de luiken open! Frisse lucht door de boot!

Een wereld van verschil. De Markiezen hoog en groen en nu is het vooral vlak en is het turquoise water wat indruk maakt! Als we door het dorpje lopen valt het ons direct op dat ook hier alles aan kant is. Betonnen straat, mooi schooltje, kerkje en vriendelijke mensen. Voor het eerst zien we veel zonnepanelen staan. Wel is het hier veel minder vruchtbaar dan de Markiezen. Op een paar verschrompelde bananenbomen na zijn het vooral palmbomen die hier overleven.

Het waait hard en we liggen geankerd voor de lagerwal. We besluiten eerst naar de overkant van het atoll te varen en wat beschutting van een Motu op te zoeken. We varen terug naar de pas en steken de lagune recht over en varen onderweg de "coralhead's" vrij. We laten het anker vallen achter een eilandje met palmbomen en witte strandjes en gaan dan snel met de dinghy de omgeving ontdekken. We jutten op het strand en al snel hebben we genoeg materiaal voor een vlot. We maken een kampvuurtje en openen een blikje coctailworstjes, welke we boven het vuur bakken. Niet veel later zakt de zon hier veel te vroeg (17:25) achter de horizon, wij gaan nog even door en genieten nog even van deze dag in het paradijs!