Nog 32 mijl.

Vanmorgen kwam eindelijk de wind terug. De boot gaat weer lekker lopen en langzaam keert het comfort aan boord terug. Niks frustrerender dan te weinig wind!

Voor ons hebben we inmiddels een echo op de radar, er lijkt dus inderdaad een eiland te liggen….. Als we vanmiddag ons anker laten vallen is het precies 4 weken geleden dat we uit Panama vertrokken. Onze pitsstop op de Galapagos eilanden heeft 55 uur geduurd verder hebben we alleen maar gevaren. Sinds Panama staat er bijna 4000 mijl op het log, zijn er 21 vissen gevangen (en opgegeten), hebben we 5 kg gas en 45 liter diesel verstookt, twee lijnen door geschavield, heel veel boeken gelezen, 100 (of meer) filmpjes gekeken en zijn we slechts 2 schepen tegen gekomen. We kijken er naar uit weer wat menselijk leven te zien en om de benen te strekken! Nog 32 mijl.

21 mei 2012 18.25 UTC (lokale tijd 08.55) Positie 10.26,05 S – 138.10,39 W
Foto’s van de oversteek naar de Markiezen.

Licht weer zeilen, puffff

De wind laat het een beetje afweten. De verwachtingen waren goed, 15 + knopen wind, maar werkelijk zijn het er 10 á 11, soms nog minder. En dat is als de wind van achteren komt echt te weinig. Vele zeilwissels volgen, boom erin, genua bak, boom eruit, gennaker erop, gennaker in de knoop, grootzeil omlaag, gennaker omhoog en ga zo maar door. Ondertussen klapperen de zeilen en horen we de verstaging kraken… Puffff.

Tijd voor school is er nauwelijks en als we dan toch bezig zijn rolt de boot zo erg dat tussen de lijntjes schrijven wel erg moeilijk wordt. Van de week met windkracht 6 ging dit een stuk makkelijker.

Met nog 70 mijl te gaan komen we vandaag (maandag) in de middag op Fatu Hiva aan, had er meer wind gestaan was dit in de nacht geweest. Elk nadeel heeft z'n voordeel, zullen we dan maar denken!

14.00 UTC Positie 10°22,75Z – 137°44,74W

Ze heeft een baard en stoppels=?ISO-8859-1?Q?=85?=.

Geen baardje, maar een echte baard. Twee en een halve week geleden is onze Boomerang nog 'geschoren' toen we geankerd lagen in San Cristobal, Galapagos. John is toen gewapend met snorkel en spons tussen de zeeleeuwen het water in gegaan. Nu is de boeg is gesierd met heel veel stoppels een soort pokken, oranje bruine algen met daaronder richting de waterlijn een flinke groene baard. Klusje voor in Fatu Hiva.

Toch knap dat we nu met Zuiderkruis aan bakboord en de Grote Beer aan stuurboord met ruim 7 en en halve knoop door de nacht schieten.

De laatste dagen is de wind afgenomen en ook de zee wat afgevlakt. Dat maakt ons meteen weer wat actiever, want dan kan je van alles doen zonder blauwe plekken op te lopen en zonder dat hetgeen waar je mee bezig bent door de boot heen vliegt. Drie keer per dag kruipen we in ons bed voor een paar uurtjes slaap en vaak delen we de favoriete kooi, dat is waar je het rustigst ligt. Na een paar weken op zee is het wassen van het beddengoed dan ook echt een dankbaar klusje… en wat kan je dan genieten van een schoon bed!

Twee dagen geleden hebben we het grootzeil en de genua laten zakken en zijn we alleen met de gennaker gaan varen. Onze haat liefde verhouding met dat zeil blijft in stand. Met weinig wind kunnen we de boot met dit zeil goed op snelheid houden, dat is het stukje liefde. Het probleem met de hoes die niet wilde zakken zijn we aardig de baas, maar nu we de gennaker op de boom varen schavielt de schoot door. Afgelopen nacht zag John dat hij bijna door was en er zat dus niks anders op dan gewapend met een zaklamp aangelijnd naar het voordek te kruipen en de gennaker weer te laten zakken. We hebben de schoten vervolgens beschermt met stukken tuinslang. Na een half uur strijd op een slingerend voordek zijn we blij als de gennaker weer staat en John in de veilige beschutting van de kuip zit. De schoten lijken nu wel heel te blijven.

De koelkast begint na twee en een halve week aardig leeg te raken. Op een paar groene paprika's, wortels, tomaatjes en appeltjes na. Tot nu toe hebben we iedere dag lekker en 'vers' gegeten. Op één dag lasagne na alle dagen vis, vooral Mahi Mahi. We hebben de Stille Oceaan dus maar omgedoopt tot de Mahi Mahi Oceaan. Gelukkig vinden we deze vis allemaal erg lekker en is deze goed op verschillende manieren te bereiden.

We varen nog steeds naar het westen, met voor ons de heldere ster Spica en schuin naast haar de planeet Saturnus. Nog 370 mijl te gaan, zouden we bij daglicht aankomen? Het lijkt er vooralsnog wel op maar het is nog een paar dagen varen….

Groet vanaf positie 09°36 Z – 132°16 W, 19 mei 2012 11.00 UTC

Ahah…. inzichten.

Je realiseert je (of ik misschien) niet altijd alles. Ik heb me vaak verwonderd aan de mogelijkheden tot het instellen van papierformaten in Word. Je kijkt erna en zonder er over na te denken selecteer je A4 uit een hele lijst mogelijkheden, want is toch de standaard?! Perforator idem dito en irritant als hij toch per ongelijk op US staat, zitten de papiertjes weer niet recht in de ordner. Zo ook als je in de tijd(zone) in je telefoon aanpast, wat keuze aan "slow on" en "fast on" UTC, zelfs halve uren….

En dan opeens komt dat inzicht. In Panama papier gekocht voor in de printer, past prima in het bakje, maar als je dan je afdrukt netjes hebt geperforeerd met de A4 instelling en deze in de ordner plaatst zie dat dit niet klopt. Ahah….. geen A4 papier, maar nét even anders… dus daar is die instelling van die perforator (US) nu voor bedoelt.

Zo ook met de tijdzones. Iedere keer zetten we de klok netjes een uurtje terug. Deze oversteek hebben we dit al twee keer gedaan. Maar voordat we op de Markiezen eilanden over 930 mijl aankomen moeten we de klok nogmaals ander half uur verzetten. Ja, één en een half uur. Nooit geweten dat er ook halve uren werden gehanteerd. Tot nu dus, komende week nog één keer de klok anderhalf uur terug zetten en dan is het tijdverschil met Nederland elf en een half uur "slow on" UTC en negen en een half uur met UTC tijd. Weer wat geleerd!

Wat kan een mens bezig houden zo midden op die grote blauw plas, met 7 knopen, genua (bak) uitgeboomd, zeilend om half vijf in de ochtend?

Groeten Debby, vanaf 08°11,41 S – 122°53,55 W.

mama jij ben lief.

De deur van onze hut gaat met een klap open. Twee hysterische kinderen komen binnen stormen. MAMA!! Voor m'n gevoel slaap ik net, maar als ik op de klok kijk en snel een rekensommetje maak dan (05.30 – 09.30) heb ik m'n 4 uur slaap alweer te pakken. Ik krijg dikke kussen. Nick heeft z'n cadeau zorgvuldig ingepakt, maar eerst krijg ik een mooie geschreven brief. Ik ben lief :). Ik krijg een tekening en $ 0,50 voor een rug massage, dat zijn namelijk de kosten voor een massage van Nick. Ondertussen kijk Luuk een beetje voor zich uit… hij kan z'n tekening niet meer vinden. Gelukkig is dit snel opgelost en is een nieuwe snel gemaakt. Ondertussen verspreiden de heerlijke geuren van uitgebakken spek en eieren zich door de boot.

In de kuip vullen we de 'wasmachine' met lekker warm (30 graden) zeewater, de sponzen en de puts komen te voorschijn een uitgebreide baddersessie volgt. Ondertussen zeilt de Boomerang vrolijk door, de wind waait 5/6 bft en het zonnetje schijnt. Iedereen is weer lekker fris. De kids hebben de kuip helemaal uitgesopt en afgezeemd en is weer zoutvrij. Rrrrrrrrrrrrrrrr, Rrrrrrrrrrrrrr, béét aan beide hengels! Het takelen kan beginnen, snelheid uit de boot, puts en alcohol staan klaar. Mahi Mahi, die van Nick is 69 cm en van John's 65 cm. John fileert de vissen direct en de koelkast is weer voor 2 dagen gevuld en de kuip stinkt weer naar vis!

Met nog 1100 mijl te gaan schiet het goed op, hopelijk blijft de wind door waaien en zetten we over een week voet aan land. Ja, langzaam maar zeker begint het aftellen.

10.000 Mijl onderweg en we blijven leren…

Het is vandaag al weer 10 maanden geleden dat we uit Nederland vertrokken en het log stond vanavond om 20:00 uur (boord tijd) op precies 10.005 mijl sinds vertrek. We zijn inmiddels aardig ingeslingerd maar blijven leren.

Iedere zeiler die weet wanneer je moet reven; dat is namelijk net voor je er aan denkt! Gisteren middag nam de wind al wat toe en zo nu een dan had de windvaan stuurinrichting al wat moeite om de boot op koers te houden. We slingerden soms als een dronken aardbei over de oceaan, maar ach niemand die daar op lette en het reven… dat kon nog wel even wachten. Vanmiddag (ja, dik 24 uur later) dan toch maar eens een rif gezet en jawel; we varen weer keurig rechtdoor, harder en veel comfortabeler. In het totaal hebben we inmiddels al meer dan 18.000 mijl met de Boomerang gevaren sinds we haar hebben. Leren we het dan nooit???

Vandaag is er niet gevist, we hadden tenslotte nog in de koelkast. Na 1 tonijn en 4 Mahi Mahi's vindt Nick het wel tijd voor wat anders en hij wil morgen een zwaardvis vangen en heeft daar uiteraard al een heel strijdplan voor. Ik zal jullie de details besparen maar hij kan er uren over vertellen / fantaseren. Ik zie zelf meer in een paar ons tournedos! Alleen heb ik daar eerlijk gezegd nog geen strijdplan voor… of wel, gewoon hard doorvaren. Nog 1650 mijl.

Positie 11 mei 2012 – 08.00 UTC 06-05.10 Z 111-50.35 W

Groet, John

———-

radio email processed by SailMail

for information see: http://www.sailmail.com

Vliegjes….

Hygiëne aan boord vinden we erg belangrijk. Dagelijks maken we kuip, natte celen, kombuis en de salon schoon. We houden de was kort en iedere dag wordt er wel een extra schoonmaak klusje gedaan. Het is tenslotte een kleine ruimte waar we met z'n viertjes 24 uur per dag leven.

Steeds meer zwarte vliegjes aan boord. Hoe kan dit? We zijn 1250 mijl van de Galapagos eilanden en 1800 mijl van de Markiezen eilanden verwijdert? In de natte cel bij ons voor zitten er opeens tien. Hoe kan dit? Na het ontbijt en het vangen van ons avondeten (Mahi Mahi 88 cm) zijn we dan ook systematisch opzoek gegaan. Gisteren waren de aardappelen, uien , groeten en fruit al gecontroleerd dus dat kon het niet zijn. Terwijl de Boomerang netjes door zeilt begin ik voorin de punt van de boot onder de vlonders en John in de kombuis. Een paar compartimenten later als we bij de blikjes zijn aangekomen is het al snel duidelijk dat we het hier moeten zoeken! We vinden twee lekke blikjes Baboa (Panamees bier, zonde) en een lek Fanta blikje. Dit loopt naar het diepste puntje van bilge van de boot waar de pomp zit. Afgelopen weken hebben we lekker geslingerd hier op de Grote (maar niet stille) Oceaan, dus alles zit onder de plak en (bier)vliegjes. Maar na een uurtje soppen in een slingerende boot is alles weer spik en span.

Ondertussen worden de accu's opgeladen en vult de watermaker de tank weer. Al 7 dagen staat de motor uit en uren en uren zeilt onze Boomerang zonder ook maar iets te hoeven doen. De hydrovain (windvaan stuurinrichting) doet het super!

In de ochtend en middag hebben we via het "Nieuw Zeeland – Blessed" SSB Radio netwerk contact met andere schepen die onderweg zijn. Voornamelijk schepen uit Nieuw Zeeland en Australië. Bij de opening kunnen 'Emergencies and Problems' worden doorgegeven en daarna kan je 'Inchecken'. Iedereen geeft z'n positie, koers, stoomgegevens, weersomstandigheden en bijzonderheden door. Zo zijn we toch niet helemaal alleen hier op die grote blauwe plas. Maar als de knop van de radio om gaat zijn we weer terug in onze eigen wereld en dat bevalt ons prima!

Positie 15.32,36 Z – 108.11,12W 04.00 uur UTC

Weer terug in het oceaanritme.

Iedere keer gaat het oppakken van het ritme van de oceaan ons makkelijker en sneller af. Onze eerste keer één week op de Atlantische oceaan naar de Kaap Verdische eilanden ligt alweer ver achter ons. We staken de Atlantische oceaan over en de Caribische zee naar Panama. Afgelopen week zeilden we één week naar de Galapagos eilanden en nu zijn we begonnen aan de vierde dag op zee richting Marquesas, de Markiezen eilanden. Deze oversteek was altijd erg ver weg. Maar nu zijn we er aan begonnen of het allemaal heel normaal is, 'een stukje zeilen', ruim 300 mijl!. De kids hebben het weer prima naar het zin, je hoort ze niet. Ze hebben echt genoten van al de dieren in Galapagos, maar snappen ook dat we door moeten.

We pakken het wachtlopen direct weer op. De Pacific is rustig en ons goedgezind, ook bijten de Tonijnen weer!

We hebben geen vlees, op een paar knakworsten na meegenomen en qua groente en fruit hebben we appels, peren, kiwi's, bananen, ijbergsla, komkommer, tomaat, groene paprika's, witte kool en broccoli kunnen vinden. Waar we in Nederland voor een oversteek naar Engeland drie keer naar de Appie gingen… We ontspannen steeds meer en nemen het zoals het komt en worden steeds creatiever.

Voordat we vertrokken uit San Cristobal kwam de "Gipsy Blues" nog even buurten. Hij gaf ons nog een goede tip. Verdoof een Tonijn of Wahoe eerst met alcohol en snijd dan direct zijn slagader door, welke tussen zijn kieuwen en eerste buikvin zit. Knoop een touw om z'n staart en laat hem in de zee uitbloeden. Als we het even later uitproberen is het vlees is malser dan ooit en de soms zo nare nasmaak is weg!

Groet, Debby

Vanaf 03.07,88Z 095.02,00W