Angra do Heroísmo – Terceira

MelkmeisjeEen van de mooiste aspecten van het zeilen rond de wereld is dat deze aan onze boot, ons huis, voorbij trekt. Bij het eerste daglicht laten we onze ‘woonplaats’ van afgelopen dagen, Horta achter ons. We zien de zon opkomen achter São Jorge en de wolken rond  de top van de ‘Montanha do Pico’ prachtig roze kleuren. We hijsen de zeilen en na 70 mijl komen na nog geen 10 uur zeilen aan in ‘Angra do Heroísmo’, op het eiland Terceira, dat Derde betekend en voor ons het derde eiland in de Azoren is en onze woonplaats voor alweer ruim een week.

Met de D-Jay en Anna SophiaOnze timing blijkt perfect, het Sanjoaninas Festival begint de volgende dag. Een week lang feesten! We krijgen de instructies om deze week ons ritme wat aan te passen. Het advies luidt; ‘Ontbijt rond lunchtijd, lunch als het tijd voor het diner is en als het tijd is om naar bed te gaan is het tijd voor het diner en dan ben je goed voorbereid op een nacht vol feest’. Ja, ja, dachten we toen nog……..

Vrienden!Dit stadje is Unesco werelderfgoed en werkelijk prachtig. De naam van de stad betekent “Baai van de heldenmoed”, en slaat op de strijd die de bewoners van de Azoren hebben gevoerd in 1828 tegen het leger van de koning van Portugal. Ik zit dit stukje nu te schrijven in een prachtige speeltuin aan de voet van de Monte Brasil, een oude vulkaan met zicht op het fort, de vesting, het stadje en de haven, een betoverde plek vol historie.

P1040589De straten zijn versiert en overal staan terrasjes en kraampjes met eten. De rode loper wordt uitgerold over de keitjes van de hoofdstraten van Angra. De feestweek wordt geopend met een parade over de langer rode loper. De straten staan vol, iedere avond weer. Een mooi gezicht jong en oud door elkaar. Op ieder moment van de dag is er wel iets te doen. Karate les, stieren rennen, skelter rijden, marine fregat  bekijken, optredens en ga zo maar door, tot in de late uurtjes.

Met een autootje rijden we over het eiland. Alles is groen, bloeit en is goed onderhouden. Deze keer zit ik achter het stuur. Het rechts rijden vind ik in het begin nog een beetje onwennig, maar het went weer snel. We rijden eerst dwars het eiland over.

Lagoa Negro

We lopen rondom het Lagoa do Negro,  het zwarte meer. De jongens hebben de grootste lol. Ze laten kikkers schikken en die zitten hier genoeg. We zien bij  Furnas do Enxofre stoom uit de grond komen en ruiken de zwaveldioxide. Nick herinnerd zich deze geur nog uit Nieuw Zeeland. In het Stadje Rotorua rook (lees stonk) het net zo! We rijden over mooie wegen en passen en komen uit in Praia dos Biscoitos. Dit blijkt hét perfecte strand voor John. Betonnen terrassen, geen zand en zwemmen in natuurlijke lava zwembaden, die grenzen aan de oceaan.

We picknicken een stuk verderop met een prachtig uitzicht en rijden via de ‘Estrada das Doze Ribeiras’ naar ‘Algar do Carvão’ een enorme ondergrondse grot. We dalen de 100 meter af en zien de ‘Kathedraal’ een grote holle ruimte en het ondergrondse vulkaanmeer.

Rennen!Uiteindelijk rijden we door het een dorpje en zien overal mensen staan, het hele dorp is uitgelopen voor ‘Tourade à Corda’. We vinden een veilig plekje met perfect zicht op het plein. Terceira staat in het bijzonder bekend om de stierenrennen (tourada á corda). Hierbij wordt een stier aan een lang touw losgelaten in de straten van een dorp. De mannen van het dorp dagen de stier uit met jassen en paraplu´s, wie de stier met een vlakke hand op z’n hoofd aanraakt en niet op de hoorns wordt genomen is de held. Er staan vier stieren klaar nog in hun hokken. Als er één kanon wordt afgeschoten is hij vrij uit z’n hok en wanneer de stier uitgerend is en weer veilig in z’n hok staat klinken er twee schoten. Dagelijks is het raak. Stieren op het strand, in de haven, in de winkelstraat……..

Clube Naval, Angra do HeroísmoDe Clube Naval kleurt oranje. Nederland tegen Mexico, de twee keer 45 minuten vliegen voorbij. 2-1, wé zijn door!!!!

Vandaag hebben we John’s verjaardag gevierd in ‘Restaurante O Vanãncio’, samen met de bemanningen van Wanda,  Luna Verde, Seaquest, D-Jay, Anna Sophia en Restless Spirit. Vader van 78 stond te roeren in alle potten en pannen, de dochters en de kleindochter zorgden voor de rest. We hebben heerlijk vers lokaal Portugees gegeten en gelachen. John is erg blij met alle felicitaties en cadeautjes. Met als hoogtepunt een handgemaakte Portugese gebaksset!

John krijgt een mooi Prtugees servies voor zijn verjaardag!

De mensen zijn op de Azoren zo gastvrij, vriendelijk en behulpzaam. Als ze geen Engels spreken kom je er zeker met handen en voeten wel uit, maar velen hebben familie in Canada en de U.S. en spreken Engels. Ja, het is hier leuk en zou hier echt nog wel langer willen blijven, maar John had een goed weerbericht gevraagd voor z’n verjaardag en deze ook gekregen. Morgen gaan dus de trossen los, op richting het vaste land van Europa, op naar een nieuwe woonplaats!

Stieren rennen bekijken vanaf de boot in de haven!

 

Boomerang terug in Europa!

Land in zicht!De wind neemt af, maar de hoge golven blijven… De zeilen klappen en de snelheid zakt onder de 5 knopen. We willen Horta voor het donker aanlopen, maar met deze snelheid redden we dat niet. We zetten de motor aan, diesel hebben we nog genoeg. Met het ijzeren zeil erbij motorzeilen we nu mooi over de golven heen en halen we een snelheid van 7 knopen.

Bij het zien van land voel ik toch tegenstrijdige gevoelens. Ja, natuurlijk wil ik aankomen en slapen in een bed waarin ik stil lig en dat groene eiland midden in de Atlantische Oceaan ontdekken, maar het besef dat er nu een einde komt aan deze oceaanoversteek en daarmee eigenlijk ook de laatste ‘echte’ oceaanoversteek is confronterend. Het magische ritme van het oceaanzeilen, de golven, wind, de heldere sterrenhemels, natuur en het pure leven aan boord op een hele grote blauwe plas water, dagen en dagen achter elkaar ga ik echt missen. Nog één oversteek van ruim een week naar Engeland, Frankrijk of Spanje hebben we in het vooruitzicht.

Boomerang in Horta met zicht op Pico‘Boomerang voor de D-Jay’. Ik roep Diana op en meldt dat John de motor heeft aangezet. ‘Aha, daarom gaan jullie zo hard, en ik maar denken, wat doe ik verkeerd’. Samen varen we de laatste mijlen en ruim na zonsondergang lopen we de haven van Horta binnen. Overal zeilenboten uit alle windstreken van de wereld. Phil en Katrina staan klaar op de donkere kade om onze lijnen aan te pakken. We meren af aan de buitenkade naast een andere boot, maar de swell loopt nog aardig naar binnen en de kikkers worden bijna uit het dek gerukt. Binnen in de haven naast Restless Spirit is nog een plekje, als vierde boot, top! Terug in Europa, 2300 mijl, ruim 17 dagen op zee! Het aankomstbier/ port smaakt ons zessen goed en als het bijna licht wordt gaan we voldaan naar onze kooi.

Cafe Sport -HortaWe hebben een jetlag! We dachten dat we de klok nog één uur moesten verzetten, maar dat blijken er twee te zijn! We worden de volgende dag wakker om elf uur!

Er hangt hier een hele unieke sfeer. Bijna alle boten die hier zijn komen van de oceaan af en iedereen is blij hier te zijn. We ontmoeten weer een hoop bekenden. Een bezoek aan ‘Peter Sport’ het bekende sportcafé voor zeilers kan niet uitblijven. Daar zien we Jan en Annelies van de Anna Sophia weer en Myrian en Peter van de Enjoyster. Benoit onze Franse vriend en solozeiler komen we hier ook weer tegen en krijgen de in Rodrigues uitgeleende stuurautomaat weer terug!

Langebroeken, truien, sokken, schoenen, paraplu’s halen we allemaal weer te voorschijn. Het is koud en grijs en nat. Nick en Luuk vinden het allemaal reuze leuk, maar ik kan er nog niet echt aan wennen. Als ik later een berichtje en een foto van Willem vanaf het stand uit Tortola krijg vraag ik me echt af; ‘waarom zijn we hier…..?’

Failal - AzorenWe huren een auto en rijden twee halve dagen over het eiland. We hebben gelukt, de wolken trekken op en hebben een prachtig zicht op ‘Morro de Castelo Branco’ een 10,000 jaar oude rots formatie.

Helaas zijn de wolken nog niet hoog genoeg als we aan de rand van de Caldeira vulkaan staan. En zo blijft de krater helaas gehuld in een dikke laag mist!

P1040220We rijden door naar het nieuwste stukje van Faial, Capelinos. Deze vulaan is de laatste van een hele keten van kleine vulkanen en heeft er voor gezorgd dat het eiland 2.4 km² groter werd in 1957 /1958. De eruptie die onderwater begon duurde 13 maanden. We gaan naar het informatie centrum onder de beroemde vuurtoren en krijgen veel ‘bekende’ informatie te zien over vulkanische eilanden. We realiseren ons dat we tijdens onze reis heel erg vaak over de randen van de aardplaten hebben gezeild en het resultaat van deze onderwater activiteit in verschillende vormen hebben gezien. Nick herinnert zich nog de ‘pumice’ drijvende stukjes lava van een onderwatervulkaan op onze oversteek van Fiji naar Nieuw Zeeland.

Horta kleurt langzaam Oranje!Als we terug komen in Horta is het nog steeds droog. Gewapend met schilders tape, verfroller en oranje verf gaan we opzoek naar een mooi plekje op de kademuur voor onze muurschildering die we hier achter willen laten. We vinden een mooi plekje en langzaam en kleurt Horta een beetje Oranje!
Onze muurschildering! Horta - FailalIedere droog moment ‘pakken’ we om verder te werken aan de muurschildering. De verf pakt gelukkig goed, als we net klaar zijn trekt er een gordijn van regen over…..

White Spirit, Yana, Equinox, Enjoyster, Anna Sophia, Miles, Maris, Lotos en natuurlijk de D-Jay, allemaal Nederlandse boten die we hier ontmoeten en samen vormen we een mooi Oranjelegioen. We zien Nederland winnen met 5-1 van Spanje!

Pico

Iedere dag krijgen we steeds meer zon te zien en vanuit Horta kijken we naar de in steeds minder wolken gehulde ‘Montanha do Pico, de zo dominerende top van de vulkaan van Pico het eilandje 4 mijl verderop en de hoogste berg van Portugal. We varen met de ferry vanuit Horta naar Madelena een leuk havenstadje in Pico. Een dame met een bordje staat al klaar en zo rijden 5 minuten later langs de oost kant van het eiland door kleine kustdorpjes opzoek naar de wijnranken, waar ze hier zulke heerlijke rode wijn van maken. Net zoals we op Lanzarote hebben gezien maken ze hier kuilen in het lavazand en bouwen ze van lavastenen er een muurtje omheen om de druiven tegen de wind te beschermen. Het lijkt wel of de tijd hier nog langer stil heeft gestaan dan op Horta. Het landschap en dorpjes doen soms surrealistisch aan.

Montanha do PicoWe rijden door de wolken over een rug van een keten vulkanen en dan opeens breekt het open zien we de Montanha do Pico opeens afsteken tegen een blauwe lucht, wauw! We dalen weer af hebben een prachtig zicht op het eiland Faial, de temperatuur gaat van 11 graden naar 23 graden. We gaan opzoek naar een 5 kilometer lange lavatunnel. We dalen nog verderaf en hebben het gevoel nu echt de aarde ‘in’ te gaan, wat een natuurschoon. Terug op de ferry zien we Portugal verliezen van Duitsland, de sfeer wordt er niet beter op, maar wij genieten heerlijk van een koud vers getapt biertje voor een euro!

vier blije kinderenJohn checkt de verstaging en ziet zo vanuit de top van de mast de Seaquest en de Luna Verde binnen varen. Nick en Luuk staan te wachten op de kade. Even later rennen er 4 blije koppies voorbij en spelen ze of ze elkaar gisteren nog gezien hebben.

Leuk om Thijs, Wilma, Huib Jan, Jannet en Oma Janneke, die ook die oceaan is overgestoken op de Seaquest,  weer te zien!

En zo staan we later met nog meer in oranje uit gedoste mensen Nederland tegen Australië aan te moedigen. De Portugezen vinden het prachtig! Phil en Katrina (Australië) zijn wijselijk een eilandje verder gevaren ;-).
Hup Holland Hup!

 

 

We zijn er bijna, nog 100 mijl te gaan!

Wind en golven
Golven denderen onder ons door, sommige over ons heen! We zeilen halve wind en de golven bouwen zich behoorlijk op! Setjes van hoge steile golven razen voorbij. Een paar keer per dag is het raak. Een golf breekt op de kont van de Boomerang en zo wordt de boeg in de wind gekeerd, uitkijken voor een gijp!!

De wind is erg vlagerig. Het grootzeil blijft dubbel gereefd, maar het reven en ontreven van de genua blijft de hele dag door gaan. Irritant! We krijgen weer eelt op onze handen van het trekken aan de lijnen!

Het is even wennen na ruim twee weken over bakboord gezeild te hebben varen we nu alweer een paar dagen over stuurboord. Iedereen moet even een nieuw fijn plekje op de boot vinden om te eten, lezen en slapen. Waar je eerst nog lekker in het hoekje achter de navigatietafel kon zitten, moet je nu uitkijken dat een golf je er niet uit lanceert, gelukkig hebben we er een band hangen om dit te voorkomen. Nee het is niet meer zo comfortabel aan boord, maar het aantal blauwe plekken valt tot nu toe gelukkig wel mee.

De Hydrovane stuurt bijna de hele dag en de windgenerator zorgt ervoor dat onze accu's vol blijven. De zon verstopt zich steeds vaker achter de wolken en zo trekken wij dus steeds meer kleding aan. Kees, de stuurautomaat op de D-Jay vindt windkracht 7 te veel. Jeroen en Diana sturen dan ook op de hand als de wind weer eens aantrekt, maar dit is voor hun gelukkig geen probleem, zeebonken!

Volgens het weerbericht moeten we de ergste wind nu wel gehad hebben, maar tien minuten geleden zag ik nog 32 knopen op de windmeter staan. Voor de laatste 100 mijl naar Horta staat er een mooie windkracht vier in de voorspellingen en aan het einde van de dag neemt de wind nog verder af. Wat een timing, want dan willen we in Horta zijn! Het aankomstbier staat al koud! Al is misschien warme chocolademelk een betere optie;-).

Op 6/7/2014 6:00 AM (utc) was onze positie 38°09.42'N 030°45.65'W

Koers Horta!

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
We hebben onze koers verlegd en gaan nu recht op ons doel af, Horta op het eiland Faial! Nog 390 mijl te gaan!

Na 14 prachtige zonsopkomsten en 15 mooie zonsondergangen en ruim 1800 gelogde zeemijlen verder zeilen we niet meer aan de wind. Vanavond na het zien van de laatste weerkaarten en gribfiles hebben we onze koers (koers IJsland) verlegd en zeilen nu halve tot ruime wind recht op Horta af. We zeilen net achter de ergste wind en het front aan en zo als het er nu naar uit ziet houden we wind tot aan Horta. Wie had dat gedacht! Het is ruig buiten 20 á 25 knopen wind met uitschieters naar de 30 knopen, maar het goed te doen met een dubbel gereefde genua en grootzeil. De D-Jay zeilt nog steeds gezellig naast ons en ook daar gaat alles goed.

Het water zit hier weer vol leven. Ons kielzog laat een fluorescerende streep achter, er zeilen Portugese oorlogschepen (kwallen) voorbij, zwemmen dolfijnen en ja ook walvissen zijn weer gespot…..Dit keer gevaarlijk dichtbij de D-jay……

Op 6/5/2014 6:30 AM (utc) was onze positie 37°52.68'N 036°49.41'W

Developing storm

FAX 140601 zo 2046 96 uur
Thaise curry met Mahi Mahi en rijst stond er op het menu vandaag, smullen. Gisteren vingen we eindelijk weer eens een vis! We hadden al twee visnetten gevangen en heel wat zeegras, maar dan nu eindelijk weer een Mahi Mahi. Luuk stond te juichen in de kuip toen hij zag dat z'n lievelingsvis aan het lijntje zat. 'Meten is weten' en zo komt Luuk met z'n rolmaat aanlopen. '70 cm lang en 23 cm breed', ja dat is volgens Luuk ook heel belangrijk. Wat wij belangrijk vinden is dat we weer twee maaltijden vis hebben gevangen!

Tijdens de afwas zet ik de SSB radio en de laptop aan voor de 96 uurs weerkaart. Bij iedere streep zien we meer details komen en de kaart groter worden. 'Developing storm' zien we staan bij het lagedruk gebied welke zich over 4 dagen een klein stukje boven de Azoren heeft ontwikkelt. Het hogedruk gebied verplaatst zich een beetje naar het westen en blijft 'stationair', gelukkig. We vragen gribfiles op voor de komende dagen en voor donderdag tot en met zaterdag en zo zien we inderdaad wat de weerkaart ons al heeft verteld, dat het gaat waaien, hard! Gelukkig vanaf donderdag vanuit het Noord-Westen, maar het is nog ver weg……..

We zeilen nog steeds aan de wind, windkracht 3 tot 4. 's Nachts neemt de wind iets toe, maar het blijft verbazingwekkend comfortabel aan boord. Met een dubbel rif nu in het grootzeil en een rif in de genua zeilen we met z'n zes knopen, redelijk de goede kant op. De D-Jay vaart nog steeds een paar mijl naast ons, zodat we ze op de hoogte kunnen houden van de laatste weerberichten. Nog 740 mijl te gaan, normaal gesproken vijf dagen zeilen, maar wanneer we nu aan gaan komen hangt helemaal af van de weerberichten, zoals het er nu uit ziet zal dat zeker niet voor het weekend zijn.

Op 6/2/2014 6:00 AM (utc) was onze positie 32°47.59'N 042°05.91'W

Feest midden op de Atlantische Oceaan!

John and his Ukelle
Er wordt weer hard gewerkt op de Boomerang School. Het Tropenrooster is alweer een tijdje voorbij. Luuk is bezig met de laatste hoofdstukken van groep 3 en Nick heeft alle stof voor groep 4 al af, maar we houden hem lekker bezig. Tijdens een oversteek is het prettig als de kinderen een paar uur per dag aan hun schoolwerk moeten besteden, want zo hebben ze het gevoel als ze ermee klaar zijn dat ze weer 'vrij' zijn en met hernieuwde creativiteit wordt er dan weer gespeeld.

Naast juf, first mate, bakker, kok, IT manager ben ik ook hoofd weerkaarten. Dagelijks haal ik 's nachts tijdens mijn wacht weerkaarten via de SSB radio binnen om zo het huidige en komende weer later samen met de 'schipper' te analyseren. Het is echt opvallend hoe goed de kwaliteit en kwantiteit van deze informatie op dit deel van de aarde is. Haarscherp komen de meeste weerkaarten binnen. Hier konden we tijdens de oversteek van Reunion naar Zuid Afrika alleen maar van dromen!

De 96 uur weerkaart laat zien dat het hogedrukgebied zich boven de Azoren verplaatst richting het Noord- Westen. Dit betekend dat we niet 'op de rug' van het Hogedruk gebied, met ruime wind van achteren richting de Azoren kunnen zeilen, maar nu een wat meer Zuidelijkere koers varen (koers Madeira), zodat wanneer we over een paar dagen de Oosten winden oppakken we wat meer 'hoogte' hebben om aan de wind verder te zeilen richting Horta.

Het is feest vandaag hier op de oceaan! We zijn (theoretisch) halverwege en Jeroen (D-Jay), die nog steeds naast ons varen is vandaag jarig! Wil je hem feliciteren ga dan naar de contact pagina van onze site en volg daar de link om via de Iridium website een sms te sturen naar onze satelliettelefoon (88 163 261 2730). Wij zorgen ervoor dat de felicitatie op de oceaan via de marifoon wordt overgebracht!

Ik ga nu snel beginnen aan de bananencake, want de bananen zijn allemaal rijp en we hebben iets te vieren!

Op 5/30/2014 5:00 AM (utc) was onze positie 29°39.92'N 049°06.51'W

Wind zoeken.

P1040049
Nog nooit zijn we zo blij geweest met squalls. Rond deze buien staat er namelijk iets meer wind en zo zeilen we van squall naar squall en daar tussenin dobberen we soms gewoon wat rond en soms gaat de motor aan. En zo leggen we per etmaal toch nog 115 zeemijl af. Het weerbericht welke we gisteren binnen kregen liet ons 2 á 4 knopen wind zien, dus klagen we niet en genieten van het zeilen op deze grote blauwe plas.

Naast ons zeilt nog steeds de D-Jay, een vertrouwd lichtje in de donkere nacht. Vandaag hebben we een nieuwe maan, vanaf morgen weer wassend. De nachten zijn overwegend helder en de sterren hemel indrukwekkend.

Het is druk met zeilschepen op dit 'traject'. Al een paar dagen varen we naast een Spaanse Catamaran, Daruma en nu varen we al bijna een dag achter een klein stipje aan de horizon, welke steeds groter wordt……

Op 5/28/2014 7:30 AM (utc) was onze positie 27°42.27'N 053°17.87'W

Oversteek naar de Azoren. Nog minimal 1635 te gaan.

Zons opkomst
Al ruim 500 mijl staan er op het log en de motor hebben we nog niet gebruikt! Theoretisch hebben we al een kwart van de oversteek er op zitten. Rare gedachte. We hadden ons er niet op in gesteld dat we zo lang goede wind zouden hebben. Hopelijk houden we dit komende dagen en blijft het hogedrukgebied boven de Azoren stabiel. Dat betekend voor jullie lekker weer in Nederland en voor ons mooie en veilige winden.

We gebruiken de DSC functie van de marifoon nu meerdere malen per dag. Het MMSI nummer gebruiken we om de D-Jay 'op te bellen'. We varen nog steeds binnen marifoon bereik en vannacht zag ik ook hun toplicht weer. Wat is het prettig om te weten dat de D-Jay en haar bemanning het goed maakt. We houden hun op de hoogte van de laatste weerberichten en positierapporten van boten die voor ons zitten. En het is gewoon gezellig om af en toe even te kletsen!

De dagen worden steeds langer en de nachten steeds korter. John kwam vannacht zelfs vragen om een fleecedeken, dus kouder wordt het ook.

De boot vult zich met de lucht van vers gebakken brood. Mijn wacht zit er bijna op. Het is jammer dat we geen foto mee kunnen sturen, want de zonsopkomst vandaag is weer spectaculair!

Op 5/25/2014 8:00 AM (utc) was onze positie 25°09.93'N 058°40.19'W

We zijn weer op de oceaan!

Op naar de Azoren - Samen met de D-Jay
Luuk: 'Mam, hoelang is het varen naar het volgende eilandje?' 'Drie weken schat', antwoord ik. 'Ik bedoel het volgende eilandje mam!' 'Ja, drie weken en als er meer wind staat misschien iets minder.' 'Pufff, das lang.'

De tijd van eilandje hoppen is voorbij…….. Mooi om te zien hoe snel een kind zich aanpast. Een paar maanden geleden toen we net aangekomen waren in de Caribbean, na weken op de 'South Atantic' stelde Luuk me dezelfde vraag toen we van Carriacou naar Union Island zeilden. Toen was zijn reactie ook: 'Ik bedoel het volgende eilandje mam!' Alleen mij antwoord op de vraag hoelang het duurde was toen 2 uur!

Nu zijn we ondertussen bijna twee dagen en ruim 250 mijl onderweg en staan Nick en Luuk weer helemaal in de 'vaarmodus'. Luuk: 'Het is nu nog maar minder dan 2000 mijl, we schieten lekker op mam!' Ze zijn druk aan het spelen met de spellen die we van Willem en Reineke mee hebben gekregen. Voor school is bijna geen tijd en als ze 's avonds samen in een hut bij elkaar gaan 'logeren' zijn ze het er samen over eens dat de dag wel erg voorbij is!

We zeilen op laatste passaatwinden van deze reis richting het Noord- Oosten. Deze keer blaast de passaatwind niet schuin van achteren, maar zeilen we aan de wind. We trimmen de zeilen en stellen de Hydrovane in. Soepel galoppeert onze Boomerang door de golven, al 'bokt' ze soms nog wel.

Samen met de D-Jay zijn we woensdag ochtend vertrokken. Een heldere blauwe lucht en een mooi windje. Eerst varen we nog 'tussen' de Britse Maagden eilanden, maar als we Anegada voorbij zeilen wordt het water dieper en de golven hoger. De Boomerang en de D-Jay zijn aan elkaar gewaagt. Lange tijd zeilen we gelijk op, totdat er 's nachts toch een 'gat' ontstaat van 15 mijl. We reven de genua en laten de boot een beetje vallen, zodat we iets lager aan de wind varen. Zo blijven we in de buurt van Jeroen en Diana en kunnen we met de marifoon met elkaar in contact blijven.

Dagelijks praten we met de SSB radio met Restless Spirit en met Swallow. Beiden zeilen ongeveer 330 mijl voor ons. Leuk om de vertrouwde stem van Phil en Katrina weer te horen.

Dagelijks zenden we een positierappart. Wil je zien waar we op die grote blauwe plas zeilen volg dan deze link: http://shiptrak.org/?callsign=ph4872&filter=0

Op 5/23/2014 7:30 AM (utc) was onze positie 21°37.27'N 061°54.85'W