6 Dagen onderweg, nog steeds in de Efteling!

We zeilen voor de kust van Colombia, Cartagena ligt 60 mijl ten oosten van ons. De genua is uitgeboomd, gereefd en zo hobbelen we surfend van de golven door de zwarte nacht. Het is al 6 nachten aardedonker buiten, de maan moet nog groeien. Afgelopen dagen veel sterren gezien, maar nu is het bewolkt. We zitten veel binnen, omdat we voor de wind zeilen zit je in de kuip nooit lekker beschut. Koud is het niet, al is het vannacht wel wat vochtig. Ondertussen gaat alles door; het koken, brood en bananencake bakken, school, boeken lezen enz.
We vermaken ons prima. De kids hebben het naar hun zin, maar het aankomen begint nu toch wel te kriebelen, met nog 130 mijl te gaan. We redden het niet om deze mijlen te zeilen voor het onder gaan van de zon en zullen dus ons anker laten vallen achter het eerste eilandje wat we tegen komen, in het donker…. De wind is afnemend, dus dat is prettig.
Graag willen we de 'watersporters' veel plezier wensen dit weekend in Parijs!

Op 3/23/2012 8:19 AM (utc) was onze positie 10°44.93'N 076°37.39'W

Hoge golven, welkom in de Efteling

We hebben de wind gevonden, en daarmee ook de golven! We varen inmiddels met alleen een gereefde genua door een zwarte nacht, voor de kust van Colombia. Er staan wel wat sterren, maar zonder maan is het toch knap donker. We horen de golven van achter aankomen, maar doordat we ze nu niet zien is het elke keer weer een verrassing welke kant we opslingeren. Overdag kijken we het ene moment tegen een enorme muur van water en een paar seconden later varen we daar weer bovenop, het is hier soms net de Efteling… De boot doet het overigens prima en hobbelt lekker over de golven heen. Wij doen het ook prima, moeten ons alleen wat steviger vasthouden/binden om niet bont en blauw aan te komen.

We schieten al wel lekker op, met nog 310 mijl voor de boeg beginnen we al een beetje uit te rekenen wanneer we er kunnen zijn, het zal er om gaan hangen of we het vrijdag avond nog voor het donker gaan redden, maar het lijkt erop dat ons abonnement op nachtelijke aankomst nog steeds geldig is.

Na lange tijd hebben we vandaag weer verse tonijn gegeten, echt lekker was hij overigens niet, maar het was wel verse vis… Hier zijn de vissen niet meer giftig en gisteren hadden we beet op twee hengels tegelijk, één wist te ontkomen maar de ander lag vandaag in de pan. Zodra de golven wat afnemen, dan nog maar eens een poging wagen om een lekkere mahi mahi te vangen.

Groet, John
Op 3/22/2012 5:00 AM (utc) was onze positie 12°43.86'N 074°34.83'W

———-
radio email processed by SailMail
for information see: http://www.sailmail.com

300 mijl verder……

Langzaam trekt de wind wat aan en wordt het klapperen van de zeilen minder. We zijn nu 300 mijl onderweg en varen 150 mijl recht boven Curaçao. De 'verse' gribfiles (weerinfo)laten ons zien dat we in een gebied zijn aangekomen waar wat meer wind is. De volgende 300 mijl hopen we dan ook sneller te varen.
Inmiddels hebben we onze vierde opstapper geregeld. Voor de doorgang van het Panama kanaal hebben we 4 'linehandlers' nodig, en een kapitein. Naast Eric en Bernice, mijzelf (Debby) komt Willem vanuit Tortola over om met ons mee te varen!
Op 3/20/2012 5:30 AM (utc) was onze positie 14°41.97'N 069°07.89'W

Dagzege, Kiss Miss en nu op naar Panama!

Vrijdag middag varen we met de dinghy naar de finish lijn vanuit Norman Island, Pirates Bight. We mogen aan boord op het start /finish schip van de Caribbean Sailing Regatta. De strijd is nog uiterst spannend en ook team Magic Marine doet nog mee voor de hoofdprijs en is vandaag goed van start gegaan. Zodra de eerste boten in het zicht komen springen we in de dinghy en varen we ze tegemoet en jawel boot nummer 6 op ruime voorsprong: Team Magic Marine!!! We halen ze feestelijk binnen en vieren het dag succes eerst aan boord en vervolgens aan de wal, waar na het diner de prijsuitreiking plaats vindt en Debby haar debuut maakt als Kiss Miss. Tot slot sluiten we het feest af op partyschip "Willy T" en dan nog snel een paar uur slapen want het team moet nog een dag racen en wij vertrekken de volgende dag naar Panama.

Het was geweldig om een dag van de Caribbean Sailing Regatta mee te maken en we willen dan ook graag Team Magic Marine en de organisatie van de regatta hartelijk bedanken voor de gastvrijheid en leuke ontmoeting!

Gistermorgen (zaterdag) hebben we na heerlijke gebakken eieren op de boot van Team Magic Marine nog naar de start gekeken en toen de zeilen gehesen en koers gezet naar de San Blas eilanden. Na drie maanden heerlijk kust hoppen in de Carribean hebben we nu dik 1000 mijl voor de boeg en is het weer even wennen op zee. Inmiddels hebben we ons zeeritme aardig te pakken en gelukkig staat er eindelijk net genoeg wind om de zeilen vol te houden. Gisteren was er net niet genoeg wind en dan rolt de boot met klapperende zeilen over de golven, erg frustrerend! Veel harder dan een knoop of 5 gemiddeld gaat het nog niet, maar de zeilen blijven staan, het is comfortabel aan boord en we hebben de tijd. Als het goed is trekt de tradewind de komende dagen aan tot 5 a 6 bft, we verwachten dan zaterdag of zondag aan te kunnen komen.

Positie 19 maart 05:00 UTC 16.02,25 N 67.15,40 W

———-
radio email processed by SailMail
for information see: http://www.sailmail.com

BVI in rep en roer “Team Magic Marine” is in aantocht!

We storten ons vandaag in het dagelijkse leven op Tortola, om acht uur zitten we in de auto om Nika naar school te brengen en uiteraard mogen Nick en Luuk ook even rondkijken hoe het er hier op school aan toegaat, erg leuk! Vervolgens met auto langs de garage, supermarkt, bouwmarkt, watersportwinkel en na veel zoeken en rondvragen ook nog de gasfles kunnen laten vullen.
Ook hebben we nog even gekeken bij VISAR, de lokale reddingsmaatschappij waar Willem zich voor inzet. Geweldig om te zien. Rond de middag nog snel een uurtje gerend en daarna weer in de auto om Isar en Nika van school naar ballet en zeilles te brengen. Vervolgens wederom terug naar de stad voor wat laatste dingen en dan iedereen weer ophalen, kortom ook hier is het rennen en vliegen en we staan zelfs kort in de file!!! Leuk om een dagelijks dagje van mensen die hier leven mee te maken, morgen doen we het weer op ons eigen tempo en maken we ons klaar voor vertrek.

We hebben zaterdag de boot verplaatst van Soper’s Hole naar de voortuin van Russel en Felicity, we werden gastvrij ontvangen met bier, wijn, risotto en kids animatie! We liggen hier mooi beschut, dichtbij de Pelician Peak en niet onbelangrijk, gratis!

Zondag hebben we met Willem, Rein gedoken bij Norman Island. Goed zicht en genoeg gezien. Spotted eagle ray van anderhalve meter, caribbische haai, lion fisch, heel veel schildpadden, naast de gebruikelijke gekleurde (aquarium) vissen. Nick heeft ‘les’ van Drive master Willem gehad en vond het geweldig!

Inmiddels zijn de BVI in rep en roer want het Magic Marine team is in aantocht. Zij varen deze week de Caribbean Sailing Regatta en komen morgen aan op Virgin Gorda. Donderdag varen ze naar Norman Island en de bedoeling is om ze daar te ontmoeten en moed in te spreken / drinken voor de laatste races. Het team bestaat uit ervaren caribbean zeilers aangevuld met twee zeilers die hun sporen verdient hebben in het wedstrijdcircuit, de verwachtingen zijn dus hoog en we gaan er zonder meer vanuit dat zij zondag met de Cup in het vliegtuig stappen. De verrichtingen van het team zijn te volgen op www.caribbeansailingregattas.nl 

Ons plan is om vrijdag te vertekken voor de oversteek van 1000 mijl dwars over de Caribische zee naar de San Blas eilanden, we denken daar ongeveer een week over te doen en willen daar dan een weekje rondkijken voor we koerszetten naar Colon waar het Panama kanaal begint.

 

 

Tortola, genieten met vrienden!

Ik kan heel erg kort zijn. We hebben genoten afgelopen week! Dit is misschien wel erg kort…. Vrijdag hebben we de boot in Sopper’s Hole, West End Tortola afgemeerd en Willem, Reineke, Isar en Nika vonden ons al snel. Onwerkelijk dat we nu hier zijn. Met de auto van Reineke zijn we de volgende dag het eiland over gecrost. Wat een prachtige vergezichten en complete watersport winkels.

We verhuizen de boot naar Cane Garden Bay en zondagmiddag rijden Reineke en ik (Debby) naar Beef airpoort waar Maarten en Mariska aankomen. Na 7 maanden zie ik dan eindelijk m’n zwangere vriendinnetje weer! Willem, John en kids zijn nog bovenop die prachtige berg. Maarten en Maris verlijven komende dagen in het “Pelican Peak Guesthouse”. Maandag zeilen we naar Sandy Spitt (Jost van Dyke), ‘spelen’ op het strand en in de zee, heerlijk.

De ‘mannen’ hebben een missie. Gewapend met een machete zijn ze begonnen aan een pad van het huis naar de weg aan de andere kant van de berg. Dit is aardig gelukt al ging dit niet geheel zonder kleerscheuren. De tijd vliegt…. Donderdag zeilen we met Maarten en Maris naar White Bay, Jost van Dyke. Prachtig wit strand, koraalrif, schildpadden, palmbomen…

Wij vermaken ons prima op het strand. John en Maarten verkennen het eiland en zien veel cactussen, pelikaan nesten en prachtige baaien. Het is volle maan, de kids liggen op bed en wij eten bij Soggy Dollar, sinds tijden niet zo lekker gegeten!

We sluiten de week af met een BBQ boven op ‘de berg’ en Maris en ik gaan met Reineke mee naar een verjaardags borrel van een kennis in een kroeg in Road Town. Zo krijgen we een kijkje in het leven van een ‘expat-vrouw’ ……

Ja, en dan is het tijd om afscheid te nemen. Maarten en Mairs vliegen via St. Maarten zaterdag ochtend weer terug. Wij blijven komende dag nog in de BVI, zodat we nog wat mee kunnen maken van de Caribbean Regatta.

Plassen zeilen in de BVI, een paradijsje.

Nadat we ’s middags nog uitgebreid gezwaaid hebben naar die hele grote blauwe (KLM) vogel die over de baai vloog met opa en oma richting Nederland hebben we ‘s nachts om twee uur ons anker opgehaald en zijn we vertrokken richting de British Virgin Islands (BVI). De kleine 90 mijl spoelden onder de boot door en voor we het wisten waren we er al.

We hebben ons anker laten vallen in St. Thomas Bay bij het eiland Virgin Gorda. We kijken wat rond, klaren in en acclimatiseren weer langzaam aan de natuurlijke rust op dit soort eilanden.

De volgende dag varen we naar de noordkant van het eiland waar een grote lagoon is. Met de bijboot gaan we op safari, we varen langs een prachtig rif en verbazen ons weer hoe mooie plekken er zijn op de wereld en eindigen (hoe kan het ook anders…) in een strandtentje voor een sundown borrel. We schuilen hier voor de regen en ontmoeten een ‘zeilclubje’ uit Medemblik die drie weken in de Carieb gaan rond zeilen.

’s Nachts krijgen we nog meer regen en bijbehorende windvlagen over, maar als we wakker worden klaart het weer op. Debby stort zich op het onderwijs en ik trek erop uit met de fiets voor een rondje eiland. Nou is dat eiland niet zo groot en ligt er zeker niet meer dan 35 km asfalt, maar er is geen meter vlak. Met veel pijn en moeite kruip ik met 6 a 7 km p/ uur naar boven, wat is het hier stijl!!

Na nog een nachtje in de lagoon vertrekken we 1 maart richting Norman island, 20 mijl varen. We hebben veel (heel veel) wind mee en laten na 2,5 uur ons anker vallen. Er zijn hier een paar grotten waar we met de bijboot naar toe varen en snorkelen, we zien alle kleuren vissen, mooi koraal en een zeeslang. Als we daarna naar een strandje gaan zwemt er een rog van zeker 1,5 mtr doorsnee onder ons door.  Soms lijkt het net een lange droom zo een wereldreis!

Morgen zetten we koers richting Tortola, we zien het al een paar dagen liggen en willen er nu echt naartoe.

Willem en Reineke wonen hier al twee jaar en toen ze er net zaten zei Willem met een gekke bek “Waarom vaar je niet een keer langs.”  Ik wist niet eens waar Tortola lag en zo een lange reis was ondenkbaar……  Morgen zijn we er!!!!!

Shark!!!

Shark! We zeilen naar Gustustavia, St. Barth waar we ons eerst vergapen aan alle mega jachten. Als we de volgende dag 2 mijl verderop bij Anse Colombier aan een mooring liggen en opzoek gaan naar schildpadden zien we echter weinig. Nick gaat vissen en voert wat brood. Al snel zijn er vele vissen onder de boot. Nick roept Shark!! Ja, dat zal wel…..

Ik (Debby) zit op het achterplechtje met m’n voeten in het water en begin te twijfelen. Gewapend met duikbril en snorkel ga ik op het achterpechtje liggen en ga met m’n hoofd onderwater, Shark!!!! Ja er zwemmen zeker 3 kleine (+/- 85 cm) haaien onder de boot! Nick heeft net een klein Snappertje gevangen en deze gaat in kleine stukjes aan de haak. Binnen 30 seconden zit er een haai aan de haak. Uhhh dit is een marinepark mannen, opeens herinner in me dit! Snel de haai los en de vis spullen opgeruimd. De zwemspullen kunnen ook direct opgeruimd worden want niemand heeft meer zin.

St. Barth is een mooi eiland, heel anders weer dan St. Maarten en Anguilla wat we afgelopen weken hebben gezien. Heel Frans en heel veel (dure) designer winkels, weinig soul. Misschien komt dit omdat hier eerder deze week ook carnaval is gevierd. We zeilen terug richting St. Maarten, heerlijke ruim windje. We vangen geen vis echter wel onze derde (vis)lijn. Deze keer hoeven we de lijn niet door te snijden, maar door de genua weg te rollen zakt de lijn na een paar minuten van de kiel af.

In St. Maarten aangekomen merken we direct dat de Heineken regatta voor de deur staat. Het is drukker dan afgelopen weken en overal zie je Heineken. Helaas is ons favoriete biertje “Carieb” nu moeilijk te verkrijgen, maar op zoektocht met met ons opvouwbare steekwagentje zijn we toch met 5 treetjes  ‘thuis’ gekomen.

Naast “Carieb” hebben we de boot volgeladen met bootschappen, zodat we in Colon het meeste al in huis hebben. De kinderen hebben heerlijk met Opa en Oma op het strand gespeeld . Ook is de bijboot verkocht, top geregeld door Budget Marine! Morgen vertrekken Opa en Oma. Wij klaren morgen uit en dan maandagochtend op naar Tortola, naar Willem, Reineke, Isar, Nika (www.pelicianpeak.com) en waar Maris (met dikke buik) en Maarten 4 maart landen!

Ik ga nóóit meer op wereldreis!

Dit waren de woorden die Nick uitsprak na het krijgen van de prik. Ella en Gerard zijn ondertussen vanuit Marigot met benenwagen en taxi naar de volgende baai, Anse Marcel aan het wandelen. Wij varen.  Een mooie beschutte baai met een strandje en weer veel schildpadden. We spotten Opa & Oma op een bedje op het strand, dat ziet er goed uit! Van Opa krijgen de kids hun ‘geen tranen bij het prikken centje’ en wordt er in de zee gespeeld en is de prik snel vergeten.

Opa bakt pannenkoeken en we drinken uit een Coconut. We zeilen de volgende ochtend met weinig wind richting Oyster Pond. Dit plaatsje ligt net na de grens in het Nederlandse gedeelte.

We ankeren in de kom van de haveningang en zo ‘besparen’ we weer € 50,-. We maken een wandeling en later zien we tijdens het snorkelen veel vis, maar weinig mooi koraal.

Aan het eind van de middag op de kant, bij de Dingy Dock bar worden we door Elizabeth, tijdens het Happy Hour, wat eigenlijk een Happy evening wordt goed verzorgd!

De volgende dag zeilen we de laatste mijlen naar (huis) Philipsburg. Echt een vakantie in een vakantie hebben we gehad!

Zaterdagavond borrelen en BBQen we met Jeroen en Diana van de D-jay. Zij zijn in oktober vertrokken vanuit Willemstad (tegenover onze thuishaven, Numansdorp). Leuk om elkaar hier tegen te komen, it’s a small world!

Maar na al dit zeilen, snorkelen, borrelen en BBQen moet er toch ook maar weer eens wat gedaan worden. De kids logeren bij opa en oma en wij (nou ja John) halen de leidingen van de toilet uit elkaar. De leidingen zijn 3 jaar oud, maar er zit een laag van zeker 3mm kalk rondom in, ook in de koppelingen. Stinken! Maar na een paar uur zijn we de stank en de kalk de baas. We zullen komende tijd wat vaker met azijn gaan spoelen!


Anguilla, ankeren tussen roggen en schildpadden.

Het 10 meter diepe water is kraak helder, met  goed zicht op de bodem. Ik zoek een stukje bodem met zand zonder rotsen, roggen of schildpadden. Dit valt niet mee. Zand genoeg, maar al die roggen en schildpadden maken het wel lastig! We liggen geankerd achter Sandy Island, wow! Snel snorkels op en tussen de roggen, schildpadden en inktvissen zwemmen.

Maandag morgen zijn we uitgeklaard en zijn we vanuit Philipsburg, St. Maarten met Ella en Gerard aan boord naar Sandy Island, Anguilla  gezeild, weinig wind maar met  3 bft  aan de wind zeilend schoot het lekker op en bleef het comfortabel aan boord. Later zijn we naar Roadbay, Anguilla gezeild en bij Elvis nog een heerlijk biertje gedronken! Just a perfect day, again!

’s Nachts kwam er een behoorlijke swell opzetten. Prachtig om te zien hoe de golven op de rosten kapot slaan. We zeilen zonder in/uit te klaren (niet verder vertellen) terug richting St. Maarten, Marigot aan de Franse kant van het eiland. In de ankerbaai loopt de swell naar binnen, we besluiten de haven in te gaan. Dit gedeelte van het eiland is echt anders dan de ‘Nederlandse’ kant. Echt Frans/Europees. We hebben hier uiteindelijk voor Nick en Luuk de Vaccinaties kunnen vinden.