Baie Kaapstad

Wat is Kaapstad toch mooi! Vanmorgen met een zacht briesje, helder blauwe lucht en een boot vol verse spullen hebben we de landvasten losgemaakt. De brug van de V&A Marina wordt om kwart voor tien voor ons geopend en we werpen we nog een laatste blik op 'Het Waterfront', afgelopen maand ons 'thuis'. De zeeleeuwen spelen rondom de boot en zwaaien ons uit. Het uitzicht wordt steeds mooier. Wat is de Tafelberg toch imposant en zo tekenend voor Kaapstad. Iedere dag of beter gezegd ieder uur van de dag ziet 'de berg' er weer anders uit, vaak met een indrukwekkende wolkenpartij er boven.

We zetten de zeilen varen weer richting het Noorden. Het voelt echt alsof we zijn begonnen aan de eerste stap van onze terugreis. Gelukkig duurt deze nog acht maanden en met nog ruim 10.000 mijl voor de boeg zijn we er nog lang niet!

We genieten weer van het zeilen. Rust, ruimte, regelmaat. We blijven maar kijken. Robben eiland, Blouberg, de Tafelberg en de witte zandduinen bij Bokpunt, dolfijnen en vele spelende en jagende zeeleeuwen.

Sint Helena here we come! Nog 1700 mijl te gaan!

Op 1/12/2014 2:00 AM (utc) was onze positie 32°36.78'S 016°05.85'E

Kaapstad

Nieuwe plek, zelfde marina

En dan ben je opeens in een hele andere wereld, Durban lijkt opeens zover weg! Met de boot liggen we midden in het ‘Waterfront’. Een gebied vol terrasjes, marktjes, winkels, muziek en niet te vergeten het standbeeld van Nelson Mandela. Dit is niet te vergelijken met Durban. Het lijkt wel een heel ander land, niet het Afrika wat we tot nu toe gezien hebben. Bij het standbeeld van ‘Madiba’ liggen vele bloemen. Toeristen lopen met hun smartphone voor hun uit foto’s te maken, sommige mensen staan er echt geroerd stil. Er wordt muziek gespeeld en bij de tent  om het condoleance register te tekenen staat steeds een korte rij. Waar ik in Durban op straat niks kon waarnemen wordt hier de impact van het overlijden van  ‘Madiba’ echt zichtbaar.

De zomer is hier nu ook echt begonnen. Het klimaat is hier heel anders dan aan de oost kant van Zuid Afrika. We genieten van de zonnige dagen, al koelt het ’s avonds soms nog best flink af. Het donzen dekbed blijft er gewoon op!

P1000960Afgelopen weken zijn voorbijgevlogen en het bloggen is er weer eens bij in geschoten….. even terug….. Onze eerste dagen in Kaapstad vullen zich met klusjes.

Feest! Maren 9, Nick 8, Linde 6 en Luuk 6 jaar!Nick en Luuk  zijn helemaal gelukkig, want hun vriendinnen van de Seaquest liggen pal naast ons! Ze hoeven zelfs de steiger niet op, ze kunnen zo over stappen! We vieren een verjaardagsfeestje. Maren, Linde, Nick en Luuk zijn allemaal jarig geweest en dat doen we  nog een dunnetjes over!

De vakanties zijn ondertussen begonnen en het wordt zichtbaar drukker. Een auto huren blijkt dan ook niet zo eenvoudig. Maar uiteindelijk hebben we een rode Nissan Micra voor twee en een halve week tot onze beschikking en kunnen we gelukkig weer links rijden en de West Kaap ontdekken.

P1000959En dan na twee en een half jaar zien we de familie Besselink weer en hun jongste dochter Madelon,  nu eindelijk ‘live’!  Al snel is het als of we elkaar vorige week nog gezien hebben. Gezamenlijk verkennen we het gebied rondom Kaapstad en hebben het erg gezellig met elkaar. Wat is hier de omgeving toch weer anders en zo divers. Van de ruige Kaap de Goede Hoop, rij je in een half uurtje naar een prachtige wijnboerderij in een mooie groene setting en een kwartiertje verder lopen de pinguïns weer over het strand. Arm, rijk, ja dat is hier ook duidelijk zichtbaar, zulke grote uitersten, zo dicht bij elkaar.

New year's eve - Cape TownJohn tuigt de kerstboom dit jaar op. Met de rood- groene lampjes maakt hij een mooie ‘Lichtjes’ boom op het hek van de marina, achter de boot. De kerst versieringen die de kinderen gemaakt hebben in de ‘mall’ hangen we eraan op en zo blijft alles lekker buiten!

IMG-20131225-WA0016Met onze ‘Micra’ rij ik naar het vliegveld. Het wachten duurt lang, maar dan eindelijk komt daar mijn vriendin Mariska in haar KLM uniform aanlopen! Wat heerlijk om elkaar weer vast te houden en elkaar in de ogen te kijken. De drie dagen in Kaapstad samen zijn veel te kort!

Kerst vieren we in Houtbaai, op SY Tinopai bij onze Nieuw Zeelandse vrienden. De BBQ gaat aan en al snel komen er verschillende instrumenten het dek op. Het kerst gevoel leeft dit jaar niet echt bij ons. Het is natuurlijk zomer hier, maar in vergelijking met Nieuw Zeeland vorig jaar en St. Lucia het jaar ervoor, waar het ook zomer was, komen we toch niet echt in de kerst stemming. In de winkels, op de radio, het leeft hier gewoon minder.

Paarl RockIn Paarl beklimmen we samen met John Lee en Annet (SY Rhombus) de Paarl rock. Een enorm blok graniet. Indrukwekkend en dat is het uitzicht zeker! Later rijden naar de wijnboerderij van John Lee’s tante. Nick en Luuk hebben het direct naar hun zin. Honden, varkens een papegaai, twee dochters en een zwembad! Wij hebben het erg gezellig en de wijn smaakt natuurlijk weer heerlijk. We kopen een doos en zouden er nog veel meer mee willen nemen, maar de boot is vol!  Alle voorraden zijn weer aangevuld en niet alleen de wijn en zo zijn we bijna klaar om richting St Helena te vertrekken.

oudejaarsavondOudejaarsdag halen we de snelkookpan en de gasbrander weer te voorschijn en maakt Jannet weer de heerlijkste oliebollen! We maken er samen met de bemanning van de Seaquest, Restless Spirit en Rhombus een gezellige steiger party van.

2014, het jaar dat we weer met onze Boomerang Noordwaarts varen en in augustus de Nederlandse wateren weer in zullen varen. Voor ons ligt nog één oceaan. Twee maal zullen we deze gaan over steken.  De eerste keer steken we de Atlantic over via St. Helena naar Brazilië, Frans Guyana, Suriname naar de Caribbean. In de eerste weken van mei zullen we gaan beginnen we aan de volgende oversteek van de Atlantic. Via de Azoren zullen we dan weer terug keren richting onze thuishaven, Numansdorp.

Cape to Rio StartOndertussen zijn we klaar voor vertrek, alleen een goed weerbericht laat nog op zich wachten. En wachten, dat doen we graag. Er is hier nog genoeg te doen en te zien en vele ‘bekende’ uit Nederland komen nog even gezellig ‘aanwaaien’. Een paar dagen geleden zijn 36 boten vertrokken vanuit Kaapstad naar Rio in de ‘Cape to Rio Race’, met een niet al te best weerbericht. De problemen stapelen zich dan ook op. 1 mast overboord, 1 man overleden, een hand vol gewonden, 1 roer verloren,  en ga zo maar door. Nee, Kaap de Goede Hoop noemen ze niet voor niets de ‘Kaap der Stormen!

 

Boomerang weer terug op de Atlantic! Drie oceanen bezeild en Kaap de Goede Hoop gerond!

Back on the Atlantic!

De bekende of beter gezegd beruchte vuurtoren van Kaap Agulhas, geografisch gezien het zuidelijkste punt van Afrika krijgen we niet te zien. De genua staat nog steeds op de boom en we varen met het zeil een klein stukje uit onder een mooie blauwe hemel. We houden de bootsnelheid laag, want we willen niet te vroeg bij Kaap de goede Hoop aankomen, want daar staat nu nog (te)veel wind.

Op deze plaats ontmoeten de Indische Oceaan en de Atlantische Oceaan elkaar. De warme Agulhasstroom waarmee we comfortabel de oostkust van Afrika af gezeild zijn draait terug naar de Indische Oceaan en raken we langzaam kwijt.  We zien de watertempratuur in een paar uur met 8 graden zakken!

De zee rondom Kaap Agulhas is berucht wegens haar ondiepe wateren, stormen en reusachtige golven, die 30 meter hoog kunnen worden en zelfs grote schepen kunnen verpletteren. Gelukkig zijn vandaag de condities prachtig en zeilen we met een strak blauwe lucht en een mooie bakstag wind de koudere wateren van de Atlantic tegemoet en hebben we drie oceanen bezeild!

27 Juli St. JolpanEen paar uur later opnieuw een hoogte punt! We hebben met onze Boomerang alle lengte graden van de wereld bezeild! We zijn rond. Niet allemaal tijdens deze reis, maar dat maakt het voor ons niet minder bijzonder. Van de archipel bij Stockholm in 2009 tot 2013, Kaap Hangklip in Afrika!

Als we in maart ons anker laten vallen bij Palm Island in de Caribbean zijn we pas echt de wereld rond gezeild!

Op nar Cape Point!

De zon verliest haar kracht, langzaam wordt het kouder en kouder. We merken dat we weer in de koude wateren van de Atlantische oceaan zeilen. Opeens je handen wassen met koud water vinden de kinderen best vreemd. De kleuren van de hemel worden steeds intenser, wat een prachtige zonsondergang een mooi begin van onze eerst nacht terug op de Atlantic!

Kaap de goede hoop!

De wind trekt aan en het is lastig om nog meer snelheid uit de boot te halen. We zouden graag Kaap de Goede Hoop bij daglicht willen ronden, maar dat gaat niet lukken. De eerste lichtstralen van de zon maken de contouren van ‘De Kaap’ zichtbaar. De golven bouwen zich op en een enkeling heeft ‘Boomerang’ in haar greep, met als gevolg een natte kuip en een flinke acceleratie van de boot, omdat we van de golven af surfen! We zien langzaam Cape Point verschijnen en later Kaap de Goede Hoop, het meest zuidwestelijkste punt van het Afrikaanse continent. We hebben het koud, maar het euforische gevoel zorgt dat we stralen! We hebben Kaap de Goede Hoop gerond, yes!

Kaapstad

De wind valt weg en de laatste mijlen varen we op de motor. De Tafelberg wordt langzaam zichtbaar en Nick en Luuk speuren het water af naar spelende zeeleeuwen en als ze even later het ‘Waterfront’ van Kaapstad inzicht krijgen worden ze direct enthousiast! De twee bruggen worden voor ons geopend en we varen de volle marina in. Al snel zien we de Luna Verde en de Seaquest. Naast de Seaquest en een catamaran is een plekje voor de Boomerang. We zijn, blij, opgelucht en trots. We zijn met onze eigen boot in Kaapstad!

Kaapstad - Op naar V&A Marina

Jagende dolfijnen en slapende zeeleeuwen!

Het is rustig op zee. De verwachte windkracht 6 blijft uit, helaas. We dobberen met de genua op de boom met 4 á 5 knopen de goede kant op. De deining is aardig afgenomen, het leven aan boord is ontspannen. De lucht is grijs en af en toe een miezer buitje. Het is druk om ons heen met andere zeilboten en heel veel vrachtverkeer. Grote containerschepen schuiven links en recht voorbij!

Het zeewater begint te bruisen. Een grote groep dolfijnen komt ons tegemoet zwemmen. Ze zitten een grote schol vis achterna. Helaas hebben ze geen oog voor onze Boomerang, maar de caperiolen die ze uithalen om een vis te vangen is geweldig! Met grote snelheid en explosieve sprongen trekken ze voorbij. Momenten die de dag kleur geven!

Ook in de donkere nachten is het hier op dit laatste stukje Indische oceaan een bijzonder tafereel. Het water zit bomvol met leven dat het lijkt of John tijdens zijn wacht lampjes onder de boot heeft gemonteerd! Het kielzog heeft nog nooit zo veel licht gegeven! De vliegende vissen trekken meterslange strepen in het water. En als ik even later in de boot piepende geluiden hoor en buiten ga kijken zwemmen er dolfijnen naast de boot! Een streep van licht achter zich latend. Wow!

We houden het weer goed in de gaten. In één keer van Durban naar Kaapstad zonder wind op de neus , en geen 40 knopen wind rondom de Kapen lijkt nu toch écht de waarheid te worden! We praten met de lokale walstations en de andere boten om ons heen op de marifoon en SSB radio, iedereen is enthousiast!

De afstand van Durban naar Kaapstad, ruim 800 mijl, is te vergelijken met de afstand van Numansdorp, onze thuishaven, naar La Coruña, Spanje. Beide overteken hebben overeenkomende karakter eigenschappen en daar valt niet mee te spotten. Op de oceaan is er geen nooduitgang.

Het is jammer dat we niet veel van deze kust kunnen ontdekken en in één keer naar Kaapstad varen. De tijd tikt door en het gebrek aan goede weergaten blijft bestaan. Als we aankomen in Kaapstad is het alweer bijna half december en in januari staat de oversteek via St. Helana naar Brazilië alweer voor de deur. Het cruisen langs de Zuid Afrikaanse kust in deze tijd van het jaar met haar harde winden en volgeboekte jachthavens is helaas niet ideaal, of hebben we gewoon tijd te kort?

De wind valt weg, de zeilen klapperen……. Als John buiten kijkt roept hij me! 'Kijk daar!'. Ik speur de horizon af naar walvissen, maar al snel valt m'n oog op een slapende zeeleeuw! Alleen z'n koppie, staart en zijvinnen komen boven het water uit. Ontspannen dobbert hij in het water. We roepen de kinderen en die blijven maar lachen, wat een raar gezicht. Hij trekt zich niks van ons aan en slaapt lekker verder! Alles beter dan een slapende walvis!

Met nog een kleine zestig mijl te gaan zijn we bijna bij Cape Agulhas en laten we de Indische oceaan bijna achter ons. Op naar de 'Atantic'!

Op 12/11/2013 1:43 AM (utc) was onze positie 34°49.36'S 021°15.76'E

Boomerang verlaat Durban, opzoek naar de Aghulhas stroom!

Na ruim een maand Durban is het dan eindelijk zo ver. Het mooiste 'Weather window' van deze zomer is ontstaan volgens de lokale weer mannen. We blijven een beetje sceptisch, eerst zien dan pas geloven……

John gaat weer alle instanties af. Immigratie, Customs, Port control en de havenmeester. Omdat we langer dan een maand in Durban zijn moeten we 'Port fees' betalen, 23 Rand omgerekend € 1,50. Dit moeten we betalen bij een bank. Dus voordat we de laatste stempel krijgen gaat John naar de 'Standard bank' en sluit achteraan in de rij aan…….. maar uiteindelijk komt hij 's middags met de felbegeerde stempel thuis!

Durban heeft een speciale ondefinieerbare indruk op mij gemaakt. Van de week was ik op zoek naar 'Stop nagel bijten spul' en 'Harmisol'. In Nederland weet je in welke winkel je dit kan vinden en is het klusje snel geklaard. We zijn er ondertussen aangewend dat dit soort 'klussen' onderweg langer duren. Twee en een half uur ben ik winkel in en winkel uit gelopen, maar niet gevonden wat ik zocht. In deze twee en half uur is m'n spiegelbeeld de enige blanke geweest die ik heb gezien. Mensen negeren je over het algemeen en als je zelf contact maakt, is de verbazing meestal groot. Bedreigd voelde ik me niet, maar op m'n gemak ook niet……

's avonds laat bereikt ons het bericht dat Nelson Mandela, oud President van Zuid Afrika, winnaar van de Nobel vrede prijs en vrijheidsstrijder is overleden. We zijn benieuwd naar de impact die dit heeft op de bevolking hier. 's Morgens op straat koop ik vers fruit en in de supermarkt de laatste boodschappen. De wereld draait hier gewoon door, ik merk er weinig van ……

'Nobody is born hating another person because of the colour of his skin, or his background, or his religion. People must learn to hate, and if they can learn to hate, they can be taught to love. Love comes more naturally to the human heart then it's opposite'. Een prachtige quote van Nelson Mandela.

Even na tien uur maken we los, eindelijk! Het is een grijze dag, maar dit mag de pret niet drukken! De swell is nog enorm buiten. Op de motor klotsen we oncomfortabel richting het Zuidoosten, opzoek naar de Agulhasstroom die ons een flink zetje mee zou moeten geven en een beetje wind. We houden de watertemperatuur, waterkleur en wolken in de gaten. Hieraan zouden we kunnen zien waar de stroom zich bevind. Als we 17 mijl uit de kust zijn, rond de 800 meter lijn 'pakken' we de stroom op, het water wordt blauwer en bijna 2 graden warme!. Eerst nog een voorzichtige 1,5 knopen maar dit wordt naarmate we zuidelijker komen steeds meer.

Langzaam draait de swell van het Zuidwesten naar het Noordoosten en krijgen we steeds meer plezier in het varen. De nacht is donker, maar kort, ruim voor vier uur laat de zon haar eerste licht stralen alweer zien. We zetten de genua op de boom en zetten de motor uit. De wind trekt aan en de bootsnelheid neemt toe en al snel zakt de snelheidsmeter niet meer onder de 11 knopen! Hele stukken hebben we 6 knopen stroom mee, opschieten voor gevorderden!

Groeten vanaf de Boomerang!

Op 12/9/2013 2:30 AM (utc) was onze positie 34°03.43'S 026°26.29'E

Feest in Durban!

Lekker weertje....Kaapstad lijkt nog erg ver weg……. Het is ‘nog maar’ 5 dagen zeilen, maar het weer zit nog steeds niet mee. Opa Gerard en oma Ella zijn richting Port Elizabeth gereden afgelopen week en wij hadden gehoopt daar ook in de buurt ook te zijn. East London, Mosselbaai ook goed. Maar we liggen nog steeds aan het ‘International Ponton’ in Durban.

Ella en Gerard besluiten terug naar Durban te rijden om samen Nick’s achtste verjaardag te vieren.  Hun aankomst in Durban vieren we aan het einde van de middag in de Yachtclub, ons tweede huis…. Ella en Gerard krijgen zo een kijkje in het leven van ‘wachtende wereld zeilers’. SInterklaas spel!Als we terug lopen naar de boot voor een heerlijk ‘Hollands maaltje’ Nasi met saté worden we verrast! Er staat een leek cola blikje in de kuip en er liggen overal pepernoten en de sleutel ligt ook niet op haar vaste plek… Ojee! Hyper, wordt de boot opengemaakt. De tafel ligt vol cadeaus en pepernoten, maar we missen wel 2 gehaktballetjes……  De Afrikaanse Luister Piet kon niet langer wachten….. Gaat de Boomerang nu wel vertrekken, nee toch niet, donderdag dán, nee toch niet. Voor ons dus pakjes avond op 2 december! We spelen het Sinterklaasspel eten Nasi worden verwend met mooie cadeautjes en hebben het erg gezellig met elkaar.

Hoera Nick 8 jaar!En dan is het alweer 3 december! Nick’s achtste verjaardag, hier in Durban, Zuid Afrika. Vorig jaar in Opua, Nieuw Zeeland en jaar daarvoor midden op de Atlantische oceaan, onderweg naar de Cariben. Volgend jaar Nederland, wat gaat de tijd toch snel!

We maken er een mooi feestje van, samen met opa en oma. Cadeautjes, felicitaties, taart, slingers en ballonnen! Bedankt!

P1000396We lopen naar het Ushaka aquarium. Het mooiste en meest complete aquarium wat we tot nu toe hebben gezien, geweldig! Tropische vissen, haaien, mega groupers, roggen, zeehonden, pinguïns, dolfijnen, zoveel te zien!  Het lijkt wel herfst, zwaar bewolkt harde wind en af en toe een hele harde regenbui, we zien de lol er van in en hebben de grootste lol.

In het Spurs restaurant vinden we een heerlijke fillet steak voor ons en een klimmuur, trampoline en speeltoestel voor de kids, goede combi! Later sluiten we Nick’s verjaardag af in de (volle) kuip van de Boomerang .

Nick 8 jaar!We nemen afscheid van Ella en Gerard. Zij vervolgen hun reis en rijden richting de West Kaap, 11 december vliegen ze vanuit Kaapstad terug naar Nederland.

Het blijft zo bijzonder dat we dit op deze manier samen, in goede gezondheid kunnen beleven, rijk!  Another golden memory for life!

Weather window closed! Again……

Royal Natal Yacht Club, Durban

We waren er wéér helemaal klaar voor! Uitgeklaard, alle benodigde stempels op de papieren een koelkast vol met verse spullen.

De Barometer en gribfiles hielden we nauwlettend in de gaten. We zien het weergat (weather window) steeds kleiner worden. Zuid westen winden worden hier afgewisseld met Noord oosten winden. Dit gebeurd binnen 2 minuten en dan gaat de wind ook direct aan! Wij willen de Noord oosten winden gebruiken om van Durban naar East London te zeilen, ongeveer 250 mijl, met wat stroom mee zouden we dit in 30 uur moeten kunnen doen.  De laatste gribfiles geven 35+ knopen wind aan op het laatste gedeelte van onze trip. We weten als er 35+ in de gribfiles staan dit er zeker 40+ worden. In deze condities een onbekende haven aan lopen en ankeren op een rivier, met daarna nog meer wind. Nee we gaan niet we blijven……. Window closed!

Sewula GorgeMaar nu eerst maar eens terug naar vorig weekend! Even geen gribfiles en weerpraatjes…… Ella en Gerard zijn via Swaziland en Kwazulu Natal aangekomen in Durban, net voor de stromende regen en 50+ knopen wind. Aan het einde van de middag vinden we warmte en gezelligheid in de Yachtclub. Het is woensdag middag, de woensdagavond wedstrijden zijn afgelast vanwege het weer. De volgende dag trekken we onze zeiljassen aan en gaan we op pad. We bezoeken het Maritiem museum en lopen door de natte straten van Durban en eten rode kool met een balletje gehakt!

Sewula Gorge Lodge
We stappen in onze huur auto en gaan samen met opa en oma en Phil en Katrina opzoek naar de Sewula Gorge. Als we op de laatste negen kilometer gravelroad rijden vragen we ons af wat we gaan vinden…. Onze verwachtingen worden overtroffen. We krijgen allemaal een mooi cottage en delen een gezamenlijk huis. We verkennen de omgeving en lopen en klimmen over rosten langs de rivier. ’s Avonds  steken we de braai aan en Phil ontfermt zich hier met succes over.

Giant's Castle - Drakensberge - Ella

Giant's Castle - Drakensberge

Door het prachtige landschap rijden we naar Giant’s Castle, een bergtop in het Zuidelijke Drakensberge gedeelte. We trekken de wandelschoenen aan en net voor de bui zijn we weer binnen. De lucht wordt donkerder en donkerder en uiteindelijk diep zwart even later is het wegdek wit. Wit van de hagelstenen…

We rijden over de oude weg van Johannesburg naar Durban terug naar ons ‘huis’ voor dit weekend. We laten de braai voor wat het is en steken het vuur binnen aan. We doen Opa Gerards verjaardag nog eens dunnetjes over, compleet met taart en kaarsen en hebben het binnen bij het haardvuur erg gezellig met elkaar!

Gandhi - PietermaritzburgElla en Gerard rijden verder richting het zuiden en Phill, Katrina en wij rijden naar Pietermartizburg. Een van de eerste dingen die ons opvallen zijn de mooie historische gebouwen en het standbeeld van Mahatma Gandhi. De stad werd gesticht door de ‘Voortrekkers’ na de overgave van ‘Dingane’, de koning van de Zulu’s, bij de Slag bij Bloedrivier. In 1843 nam Engeland het bewind over de stad over.

In mei 1893 was ‘Gandhi’ onderweg naar Pretoria, gezeten in een eersteklascoupé. Een blanke man verwees hem toen naar het goederengedeelte aan het einde van de trein. Gandhi, die een eersteklaskaartje had, weigerde, en werd uit de trein gezet in Pietermaritzburg. ‘s Nachts, bibberend van de winterkou in een wachtruimte van het station, nam Gandhi de beslissing om in Zuid-Afrika te blijven, en zich tegen de afscheiding  van en het racisme jegens Indiërs in Zuid-Afrika te verzetten.

Kloof GorgeHet laatste stukje terug naar de boot rijden we door ‘The Valley of a Thousand Hills’. We kijken onze ogen uit, wat een prachtige vergezichten en optrekjes hier! Nog geen kwartier later rijden langs een uitgestrekte sloppenwijk.

Zuid Afrika een prachtig land met vele gezichten.

2013 - Zuid Afrika

Verrassing op het vliegveld van Johannesburg!

Opa en Oma zijn er!‘Daar zijn ze! O nee dat zijn ze toch niet…….’ Zo zitten Nick en Luuk te wachten achter de glazen wand van het vliegveld in Johannesburg. Maar dan eindelijk wordt het wachten beloond. Oma Ella krijgt haar kleine vrienden in het zicht en begint spontaan te juichen! Verrassing geslaagd! De vier koffers, opa en oma en wij kruipen in onze auto en tien minuten later zijn we al in het hotel.

Luuk laat oma zien waar hun kamer is en kan niet wachten tot dat de koffer open gemaakt wordt, misschien zit er wel een cadeautje in….

JachtluipaardDe volgende dag rijden we gezamenlijk richting Sabie, een stadje aan de bekende Panorama route en vlakbij het Krugerpark. We verlengen de huurauto en zo ook onze ‘vakantie’. We genieten van het eten, de vergezichten, de gesprekken en elkaars gezelschap. In het Krugerpark vinden we accommodatie voor de nacht in het Skukuza Camp. Als we de slagbomen van het park achter ons laten zien we al snel een jachtluipaard (cheeta) wow! Het dier houdt een kudde Impala’s goed in de gaten en we houden onze adem in. Later zien we haar welpjes aan de andere kant van de weg in een struik spelen!

Ella, Gerard en twee giraffenWe zien zebra’s, schildpadden, buffels, neushoorns, heel veel impala’s, apen en later in de rivier bij ons huisje twee nijlkrokodillen. Oeps, hopelijk blijven die vannacht daar.
Apenstreken, ja dat woord kwam ergens vandaan….. Als we bij het huisje rustig wat zitten te drinken komt er een groep apen aanlopen. Eentje loopt in onze richting. Hij heeft maar één hand , de ander hangt erbij. En dan opeens schiet hij naar de koelkast en met één hand heeft hij deze zo open!

Als de avond is gevallen gaan we mee op een ‘Night game drive’. Met twee grote schijnwerpers zoeken we naar wild. Een hyena schiet voor de auto langs, neushoorns staan te grazen en giraffe staart naar ons en verschillende katachtige zien we wegschieten maar zijn lastig te herkennen. Rozig, na één dag ‘Kruger’ vallen we later in slaap. ’s Nachts komen de apen nog een keer terug, maar met 4 stoelen en een tafel voor de koelkast blijft deze dicht!

overstekend wild! Kruger Park

Het Krugerpark in de Mpumalanga provincie, is het grootste ‘wildpark’ van Zuid Afrika met onder andere de grootste olifanten populatie. Nou dat klopt! We rijden van het Skukuza Camp richting de Orpen Gate, 180 kilometer verderop. Als we Ella en Gerard niet meer zien in onze achteruit kijkspiegel stoppen we en rijden terug. Ella heeft een groep olifanten gespot! Overal komen ze uit de bosjes vandaan. Jong en oud steekt de weg over. Luuk telt er 39! Later zien we er nog meer! Nijlpaarden, impala’s , kudu’s, giraffes, buffels, maar helaas geen leeuw of luipaard.

Zuleika Country house - Hoedspruit

Aan het einde van de dag rijden richting Hoedspruit en in het Zuleika country house vinden we onderdak en worden we verwend met een koud biertje en wijntje, heerlijk eten en een prachtig uitzicht op Blyde Cayon.

We volgen de Panorama route terug richting Sabie. We rijden nu in de Limpopo provincie. Via de Stijdom tunnel rijden we omhoog naar de Abel Erasmus Pass. Langzaam bouwt de druk in onze oren zich op. We stoppen bij een uitkijkpunt, één van de vele van vandaag. Vanaf boven hebben we een prachtig uitzicht op de ‘Blyderivier Canyon’ en de ‘Three Rondavels’. Deze rotsen in de vorm van traditioneel ronde Afrikaanse huisjes met rieten puntdaken lijken wel met een groene glazuurlaag van begroeiing bedekt. Parmantig steken de Three Rondavels een kleine 800 meter uit boven het rivierdal. Achter de rotsformatie zien we nog het vlakke ‘Lowveld’ dat achter de Rondavels begint en waar we vanmorgen nog waren. Verderop in de kloof zien we de dam, het eindpunt van de Canyon.

Fam. Schouten @ PotholesDe volgende stop zijn de ‘Bourke’s Luck Potholes’. Ronde gaten zijn het, de potholes. Het water heeft haar sporen achter gelaten na miljoen jaren. De rotsen zijn als een boor loodrecht naar beneden uitgedrild. Een rond gat achterlatend.

We rijden een stukje verder en komen aan bij ‘God’s window’. Een adembenemend ruige overgang van het zogenaamde Highveld naar het Lowveld. We kijken uit op het ‘Lowveld’ dat zich uitstrekt richting Mozambique. De Indische Oceaan verschuilt zich achter de horizon.

Twee meter voor ons ‘valt’ het Zuid-Afrikaanse land een paar honderd meter naar beneden. We staan op het uiterste puntje van het zogenaamde Highveld. Daar beneden is het broeierig heet. Bij ons boven brengt de wind ons nog enige verkoeling. We zien de twee luchtstromen ruzie maken, langzaam bouwt de energie zich op. Onweer kan niet lang uitblijven!

Het is nog een klein stukje rijden naar het ‘Merry Pebbles’ park. Hier huren we weer een huisje. De lucht wordt snel donkerder en het koelt af nog net voor het onweer losbarst zijn we binnen.

Ella en Gerard rijden verder richting Swaliland, wij rijden de ruim 800 kilometer terug naar boot. We zullen elkaar later weer treffen, maar deze mooie dagen pakken ze ons alvast niet meer af! Ons programma voor de komende dagen bestaat uit: school, onderhoud en het weer goed in de gaten houden.

God's Window

uKhahlamba – Drakensberge

Een zwarte arend zweeft voorbij, loerend maar volledig in balans. Scherpe basalten bergtoppen steken op de achtergrond bijna even gracieus tegen hem af. De Zulu bevolking noemt deze bergrug ‘uKhahlamba’ oftewel ‘de barrière van speren’.

uKhahlamba-Drakensberge is een bergrug die parallel loopt met de Zuid-Afrikaanse oostkust. 200 Kilometer ten westen van Durban. Op de grens met het ministaatje Lesotho rijzen opeens de rauwe toppen op. Het zijn steile hellingen. De zachte zandstenen kern onder de basalten toplaag is duizenden jaren sterk geërodeerd. Daardoor konden de ruige formaties ontstaan.

Hier een foto impressie van onze tijd daar.