Cornwall

Costal footpath‘Good afternoon my dear. Sorry, but by law we can not take you. We only have tree belts in the back.’ We staan met onze duim omhoog langs de kant van de weg en dit is de vijfde auto die stopt en de eerste die plek heeft en dan hoor je dit! Ja, we worden met onze neus op de feiten gedrukt, we zijn weer een stukje dichter bij ‘huis’. Over het Costal  footpath zijn we vanuit Penzance naar Newlyn gelopen. Met de bus zijn we verder naar Mousehole gereden en toen weer verder over het prachtige Coastal  footpath naar Lamorna gelopen waar we nét de aansluitende bus naar Land’s End misten.

Met liften hebben we vandaag geen geluk dus lopen we gewoon maar weer een stuk verder tot we bij de ‘Merry Maidens’ aankomen. 19 Stenen die volgens de mythe maagden waren die op een zondag in een kring dansten, dit kon niet ongestraft en dus vormen ze nu al decennia lang een perfecte steencirkel.

Lands EndWe kijken vanaf de steile kliffen uit over het water, de ‘Longships’ vuurtoren en de gelijknamige rotsen. Daar aan de horizon waar we enkele dagen geleden nog zeilden. Er is een leuke speeltuin en wederom een mooi wandelpad langs de kaap. Via Sennon Cove, met haar prachtige witte stranden en het oude stadje Saint Buryan rijden we met de dubbeldek bus over de smalle weggetjes met hoge heggen door het groene landschap van Cornwall.

Boomerang in PenzancePenzance is een leuke stad en we liggen in de rommelige binnenhaven afgemeerd naast een visboot goed beschut tegen weer en wind. Alleen een beetje jammer dat de was welke we fris ruikend naar de  ‘Ocean breeze’ wasverzachter, aan het einde van de dag ruikt naar de vangst van de visser achter ons; kreeften en krabben.
Het is weer even wennen om terug op getijden water te zijn. Enkele uren per dag, als het hoog water is gaan de sluisdeuren open en kunnen er boten in en uit. Dit blijft een leuk schouwspel.

Met de bus naar St. Micheal's MountMet de wind door onze haren rijden we met een ‘cabrio’ dubbeldek bus naar het stadje Marazion. Tijdens onze reis hebben we veel ruïnes gezien welke voorheen kastelen waren  en Luuk wil nu graag een ‘heel’ kasteel zien. Dus varen we even later met een bootje naar St Micheal’s Mount. Een heus kasteel gedateerd uit de veertiende eeuw, welke fier op de top van de rotst gebouwd is en nog steeds wordt bewoond door Lord John en Lady Mary Aubyn.

P1050576Bij aankomst krijgen ze een ‘Castle quiz’. De antwoorden kunnen ze in het kasteel vinden. En zo lopen ze dus even later met hun neus bovenop de ‘travelling trunk’ van kolonel St. Aubyn’s te zoeken naar een jaartal en in de kapel de prachtige glas in lood ramen te bestuderen op zoek naar de ‘favorite pet’ van de Aubyn’s familie. En zo combineren we dus een lesje Geschiedenis met een les Engels en hebben we het vooral erg leuk hier met z’n vieren en verdienen Nick en Luuk zelfs een medaille! Ondertussen is het laagwater geworden en is het pad opgedroogd, zodat we gewoon terug kunnen lopen.

CheersHet is ondertussen steeds warmer en zonniger aan het worden en dit bevalt goed. Op zondag belanden we na een rustig ochtendje, gezinstraining hardlopen en boodschappen doen op een zonnig terras waar een DJ staat te draaien en een springkussen klaar staat voor de kinderen. De ‘pints’ smaken goed en het Britse volk is erg toegankelijke en gezellig! Een groot verschil met de Portugezen uit de Azoren, dat waren echte waaghalzen, maar op de tafels dansen zat er niet bij.

Helford RiverHet is bijna hoogwater als de sluizen van de haven weer open gaan. We varen uit en motorzeilen met de stroom mee richting Lizard point, het meest Zuidelijke puntje van het vaste land. Net als de stroom kentert varen we de Helford River op en vinden een mooi ankerplekje bij Polgwidden Cove.  We eten in de kuip en genieten van de zonnestralen. Wat is het hier mooi en zeker als de zon schijnt!

Reis 2009 Met de bijboot varen we naar dorpje Helford. Precies vijf jaar geleden, 21 juli 2009, waren we hier ook, maar toen liepen we er in de regen. Ondertussen zijn we ruim 40.000 mijl, heel wat jaren en avonturen verder, wat gaat de tijd toch snel!

Het is windstil en lijkt alsof we nog steeds afgemeerd liggen in de beschutte haven van Penzance, maar als ik buiten kom zie ik de aalscholvers onder water duiken en het water zachtjes langs de boot stromen.  In de bijboot varen we de rivier af. Deze wordt steeds smaller en er staat steeds minder water. Als we in Gweek aankomen staat er precies genoeg water om onze bijboot langszij een andere boot af te meren die in de blubber is weggezakt en tegen de havenwand aanstaat.

Waar is het 'footpath'?We lopen de scheepswerf af en lopen het eerste ‘public footpath’ op welke we tegen komen. Al snel zijn we het pad kwijt, en lopen we door de graanvelden, klimmen over hekken en kijken uit voor los lopende stieren.  Op de terugweg stoppen we bij Helford Passage. Nick en Luuk staan al snel in hun blote barst en korte  broek in het water met hun ‘nieuwe vrienden’ te spelen en  wij vinden een lekker plekje op het terras van de ‘Ferryboat Inn’.

Als ik het anker de volgende dag ophaal zit deze vol met zeewier, ja dit is gezond, maar ik wordt er toch niet echt blij van. Uiteindelijk heb ik het meeste wier terug gegooid in de rivier, maar de boeg zit onder en het stinkt lekker in de ankerbak!

schoonmakenEr staat een vervelende deining en te weinig wind om te zeilen. We ronden Pendennis Point en varen de Fal op. We vinden een goed plekje in de visitor’s haven dicht bij het levendige stadje Falmouth. We gaan flink aan de slag. Eerst wassen we de kotterstag. Deze was vooral in Durban erg zwart geworden door de Zuidwesten winden vol met stof van de kooloverslag plaatsen. Daarna krijgt het teakdek een ‘grote beurt’ en daarna wassen we de het dek en de kuip en zetten deze in de was, Indonesië was de laatste keer, dus het werd weer eens tijd. Nick en Luuk werken ondertussen op de computer aan hun spelling en spelen met ‘nieuwe’ vriendjes op de steiger en vangen vele garnalen. Net voordat het begint te regenen zijn we klaar.

2014-07-29 21 22 26

Iedere dag komen er weer schepen aan en vertrekken er weer een hoop ‘vakantiegangers’, we zien  steeds meer Nederlandse vlaggen. We realiseren ons dat we nu echt het oceaan zeilen achter ons hebben gelaten. Het gesprek gaat al gauw over; ‘Hoe laat gaan jullie morgen weg, waar komen jullie vandaan en waar gaan jullie naartoe?’  ‘Naar huis en zijn op de terugweg vanaf Auckland’ is het antwoord wat ik het liefste geef, je ziet de mensen dan denken……

We ontmoeten Rolf en Nikki. Ze maken zich op voor hun eerste ‘lange oversteek’, de Golf van Biskaje. We hebben leuke bijzondere gesprekken. Ook zien we ‘Wanda’ met het want vol vlaggen Falmouth binnen varen, Kevin en Pipa zijn weer terug in de UK, dit vieren we met een pint in de Chainlocker Inn.

Het aftellen is voor ons nu echt begonnen. Zaterdag 23 augustus  is het zover. Na een ruim drie jaar durende, geweldige, reis rond de wereld met onze Boomerang zullen wij rond 15:00 uur onze thuishaven Marina Numansdorp, weer aan lopen.  Natuurlijk vinden wij het hartstikke leuk als jullie dit speciale moment met ons willen delen.

Vind je het leuk om te komen en heb je dit nog niet kenbaar gemaakt? Stuur dan even  een mailtje naar Gerard Schouten (gerardschouten49@gmail.com), zodat er voor iedereen voldoende aankomstdrankjes en bitterballen aanwezig zijn. Wie weet tot de 23e!
Picknicken

 

 

7 antwoorden
  1. Andrea
    Andrea zegt:

    Succes met de laatste zeemijlen van jullie fantastische avontuur. Ik kan mij voorstellen dat het met mixed feelings is. Iets meer dan ff slikken en weer doorgaan.

    Goede thuiskomst en maak er een mooi feestje van met een ieder die jullie lief is!

    Mvg,

    Andrea Jansen

    Beantwoorden
  2. Tjeerd en Finn
    Tjeerd en Finn zegt:

    We hadden het net over jullie en dan vooral over Nick. We vinden het leuk dat hij weer bij ons in de klas komt. Tot september!!! En mog een goede reis.

    Beantwoorden
  3. Maris
    Maris zegt:

    Ik snap jullie gevoel maar ben stiekem best blij dat jullie er bijna zijn!
    Ga maar gauw gezellig met mij mee op reis Deb! Om het af te leren

    Beantwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Laat een reactie achter bij Ivo de Best Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>