Met je (schoon) ouders op vakantie.

John mag dan 36 zijn en nog steeds met z’n ouders mee op vakantie gaan, mij bevalt het wel! Ze bedwingen de bergweggetjes als jonge goden, met de camper en te voet. We genieten van het comfort van een ‘service wagen’ in de buurt. Altijd een koud biertje in de buurt, kinderen lekker uit logeren en als het ’s avonds te koud is om buiten te zitten een knusse ‘zithoek’.

We rijden van het Mount Cook National Park naar Lake Takapo. Het is een gletsjer-meer en heeft een (melk) turquoise kleur, heel apart. We vinden een plekje op de camping aan het meer en besluiten lekker een dagje te blijven staan. John en ik lopen de Mount John op. Nick en Luuk worden getrakteerd op een taartje door Opa & Oma in dorp. Aan het einde van de middag mogen de kids nog even proberen ‘over water te lopen’. In grote opgeblazen plastic ballen rennen en vallen ze over het meer. Een prachtig gezicht met de bergen op de achtergrond.

Februari vorig jaar werd Christchurch getroffen door een aardbeving. De sporen van vernieling in het centrum van de stad maken ons stil. Heel veel is verwoest……. We hadden niet verwacht dat het er na een jaar nog zo uit zou zien. Het grootse gedeelte van het centrum is afgezet en bulldozers rijen af en aan. De ‘Pop-up mall’ is een mooi initiatief. Vrolijk gekleurde zeecontainers zijn omgetoverd tot trendy winkel units en zo is een nieuw tijdelijk centrum gecreëerd. We bezoeken ‘Quake City’ en informatief centrum, waar we meer leren over de aardbevingen in Christchurch en Nieuw Zeeland en over de wederopbouw van Christchurch.

Kaikoura betekend:  Kai= eten en Koura=rivierkreeft. Overal dus tentjes waar je dit kan eten. Hier in de baai zwemmen veel walvissen, dolfijnen en zeerobben. Het stuk van Christchurch naar Kaikoura schoot lekker op. Het hooggebergte hebben we achter ons gelaten. We schrikken van de prijzen de ‘Whale cruises’ en besluiten om de wandel track langs de kust te lopen. Heen over de kliffen, waar we dolfijnen zien springen, helaas geen walvissen. Terug over het strand. We moeten uitkijken dat we niet over de zeerobben struikelen. Overal liggen ze heerlijk lui te zonnen een enkeling doet truckjes in het water.

Dan zit onze tijd op het Zuider-eiland er alweer bijna op. We rijden terug naar Picton slapen daar nog een nachtje en om 7 uur staan we weer bij de ferry. Wij rijden in één stuk door terug naar de boot in Gulf Harbour en Ella en Gerard volgen nog een stuk van de ‘Wine trail’ en slapen een nachtje in Hastings en Hamilton.

En zo zit onze tijd met Ella en Gerard er alweer bijna op. De camper staat nu hier weer bij de haven op een mooi veldje met zeezicht en er wordt druk gewerkt om de camper schoon en leeg te maken na vijf super mooie intensieve weken. Straks gaan we naar het vliegveld en halen we Oma Alinde op en morgen vliegen Ella en Gerard weer terug naar Nederland.

Ella & Gerard, bedankt dat we met jullie mee mochten op vakantie, a memory for live!